Blogpost: HedwigMeesters

Afl. 53 Zintuigen

Wonderlijk, hoe het in je hoofd werkt. Je ruikt, hoort of ziet iets en vanuit de data base in je hoofd ploept een herinnering je bewustzijn in.
Zie ik kleuters in een zandbak, dan zit ik met mijn schepje in de zandbak van mijn tante Jo. Hoor ik Dancing Queen, dan is het 1976 en sta ik met vriendin M. op de dansvloer van De Herberg in Roosendaal. Young and sweet, only seventeen. Eighteen, in ons geval. En ruik ik een bepaald merk mannenparfum, dan is het half jaren tachtig en sta ik voluit te zoenen met H. Of was het nou D. Ja zeg, ik kan niet alle details onthouden.
Ik weet niet hoe het bij jou in je geheugenopslag werkt. Bij mij wil de tijd vervelende herinneringen weleens toedekken. Dan zakken ze weg en springen alleen door toedoen van mijn zintuigen weer tevoorschijn. Niet allemaal. Een paar pijnlijke voorvallen blijven levenslang aan de oppervlakte dobberen.
Andere gebeurtenissen verliezen nooit hun glans. Er is een serie op tv die zich afspeelt in India. Iedere aflevering brengt me terug naar 1982, wanneer ik – voor het eerst buiten West-Europa − met vriendin C. door Nepal en India trek. Ik zie de kleurrijke mensen en de prachtige bouwwerken op mijn scherm. In mijn hoofd loop ik dan met C. door het volgepakte centrum van Kathmandu of Oud Delhi. Met een vaag gevoel van heimwee onderga ik het kabaal van verkeer en stemmen. Ik snuif de geur op van patchoulie, uitlaatgassen en open riool en vergeet dat ik het einde van de middag moet bijkomen van al die indrukken en prikkels.
Soms ben ik op één dag terug in plaatsen waar ik tientallen jaren geleden was, of praat ik met mensen die overleden zijn of op een andere manier uit mijn leven zijn verdwenen. Twee keer genieten van iets moois, leuks of lekkers. Een cadeautje!  

Wil je de blog wekelijks in je mail ontvangen? Vul op de homepage onder ‘contact’ je gegevens in. Je kunt er ook een opmerking of vraag kwijt.

Lees verder op mijn site

Reacties op: Afl. 53 Zintuigen