Blogpost: HedwigMeesters

Bespiegelingen van een zestiger. Aflevering 26: Voordelig dagje Delft

‘Dan gaan we toch op je verjaardag,’ stelt een vriendin voor als ik zeg dat de NS-aanbieding tot eind april geldig is.
En dus stop ik op 6 april naast mijn vrije reisdag en voordelig meereisretour, ook drie kortingsbonnen in mijn tas. Op het station van Delft verzilveren we de eerste: warme drank met een croissant, twee voor de prijs van een. Je kunt maar beter met een voldaan gevulde maag een toeristische stad bezoeken.
Delft is overzichtelijk en klein. Binnen een paar minuten kuieren we het centrum in. De door het KNMI beloofde zon laat het afweten. We lopen langs grachten en winkels vol Delfts blauwe frutsels en afbeeldingen van Vermeers uitgemolken Melkmeisje. De vriendin zegt dat onze woonplaats Roosendaal ook ‘iets’ heeft dat uitgemolken kan worden om meer toeristen te trekken. Ze komt er even niet op wat dat ‘iets’ is. We bezoeken de Oude Kerk. De Nieuwe. Beklimmen de 376 treden van de toren en dalen ze af. Het levert ons trillende benen en spierpijn op.
Na de lunch strijken we neer op een terras aan een gracht. De zon is tevoorschijn gekomen. We knabbelen aan een taartje. Een defilé schuift langs het bordes op mijn eigen koninginnedag. Ik onderdruk de neiging tot minzaam wuiven naar het volk. De volgende bon bespaart de prijs van het tweede kaartje voor een rondvaart. We zijn niet de enigen die er op deze manier voordelig de boot mee ingaan. We varen langs het voormalig gekkenhuis. De stuurvrouw annex gids annex TU-studente vertelt dat er tegenwoordig studenten wonen, waarmee de functie van het gesticht volgens haar nog steeds hetzelfde is. Terug op het station trek ik de derde bon tevoorschijn. Het is vijf uur. Aan de vroege kant voor het avondeten. Toch laten we ook deze korting niet liggen: frites met een snack. Je raadt het al. Tweede halve prijs.  

Lees verder op mijn site

Reacties op: Bespiegelingen van een zestiger. Aflevering 26: Voordelig dagje Delft