HedwigMeesters Auteur

Blogpost: HedwigMeesters

Ik wil het er niet over hebben

Even Apeldoorn bellen. Of: Er is geen betere. Het schijnt dat je een slagzin zo’n twintig keer moet horen of lezen voordat hij in je hersenen zit gebakken. Zou het ook zo werken met meldingen over het coronavirus?
Eigenlijk wil ik het er helemaal niet over hebben, maar na twintig miljoen berichten en de eerste – hoogbejaarde – dode in Nederland, kan ik er niet meer omheen. Heel even is mijn anders sluimerende angst voor akelige ziekten klaarwakker. Het pijntje tussen mijn schouders dat ik overdag wijt aan een uurtje onderuitgezakt zitten, verandert ’s nachts in een fatale longontsteking. Die de volgende ochtend gelukkig op wonderbaarlijke wijze is genezen. En die paar keer hoesten. Het zal toch niet..? Dat de helft van de Brabanders na carnaval een poosje grieperig of verkouden is, vergeet ik even. En wat betekent dat niezen? Waarschijnlijk dat ik mijn huis weer eens moet stofzuigen. In de krant staat dat driekwart van de mensen eraan moet geloven, waarbij vooral veertigplussers de dupe zullen zijn. Economieën gaan wereldwijd in elkaar donderen. Een nog dreigender bericht: deze op handen zijnde pandemie zou weleens meer levens kunnen eisen dan de twintig tot honderd miljoen doden die er in 1918/1919 tijdens de Spaanse griep vielen.
Zal ik de logeerkamer volstouwen met wc-papier, rijst, pasta, bonen en andere houdbare producten? Leg ik een mat met ontsmettingsmiddel onder het kattenluikje? Want wat als Karel het virus ook kan oppikken en het op mij kan overdragen? Moet ik hem en mij een mondkapje voordoen? En vogels? Hoe zit het daarmee? Is het verstandig om voorlopig twee meter afstand van alles en iedereen te houden en ieder kwartier mijn handen te schrobben met Dettol?
Hou op zeg. Natuurlijk let ik op en doe wat verstandig is, maar ik laat me niet gek maken.



Lees verder op mijn site

Reacties op: Ik wil het er niet over hebben