RoelofSmit Auteur

Blogpost: RoelofSmit

Ongeduld

Bijna een jaar geleden kreeg ik Johan Harstads ‘Max, Mischa & het Tet-offensief’ cadeau. Van mijn uitgever, op de dag dat we kennismaakten – en afspraken dat mijn debuutroman zou worden uitgegeven.

‘Dé literaire gebeurtenis van het jaar’, staat op het omslag, geflankeerd door 5 sterren. Daar kon ik het niet mee eens zijn toen ik het pand van Podium verliet. Mijn literaire gebeurtenis van het jaar was het gesprek van zojuist. Mijn manuscript zou een boek worden.

Er was wat haast bij, zei de uitgever. Hij wilde mijn boek nog in de najaarscatalogus hebben, die binnen enkele maanden zou verschijnen. Eerst een titel, dan het omslag, dan de flaptekst en de auteursfoto. Redactie kwam daarna wel, daarvoor hadden we nog genoeg tijd. In november in de winkel. O ja, er moest ook nog een contract worden opgesteld.

Precies een week eerder, op vrijdagmiddag 1 maart 2019 om 14.03 uur, kreeg ik de e-mail waar al die mensen met de gedeelde maar eenzame droom om een boek te schrijven op hopen. ‘Toen ik eenmaal begon las ik het in één ruk uit’, schreef mijn redacteur in die e-mail.

‘Excuus dat ik je even liet wachten’, schreef ze in de zin daarvoor. Dat wachten had een paar weken geduurd. Achteraf gezien heel kort. Net zoals de acht maanden tussen het eerste gesprek bij Podium en mijn boekpresentatie achteraf gezien voorbij vlogen. Net zoals het dikke jaar waarin ik het boek had geschreven (één dag per week, er moest ook nog geld verdiend worden) achteraf gezien best snel was gegaan.

Maar wat was ik ongeduldig. Als een verslaafde keek ik steeds uit naar de volgende stap. De schetsen van het omslag, de aantekeningen van mijn redacteur in ronde 2, het boek voor de eerste keer in handen hebben.

‘Kerst in Essen’ is alweer vier maanden geleden verschenen. Met een contract op zak werk ik inmiddels aan mijn tweede roman. Eén dag per week, er moet ook nog geld verdiend worden. Soms twee, want ik kan niet wachten om het volgende hoofdstuk te schrijven, en dat daarna, en om het verhaal helemaal te lezen. Soms drie, want ik kan het niet uitstaan dat ik pas op een kwart van versie één ben, terwijl ik volgens het ambitieuze schema dat ik mezelf heb opgelegd iets verder zou moeten zijn.

De enige manier om die onrust te bedwingen is schrijven. Als ik schrijf, herlees of verbeter, heb ik de kalmte om alleen bezig te zijn met die ene zin die op dat moment mijn aandacht nodig heeft. Maar zodra ik de laptop dichtklap, vraag ik me af hoe ik er bij dat eerste boek ooit in ben geslaagd de onvermijdelijke traagheid van het schrijven zonder ongelukken door te komen.

En, lieve hemel, Johan Harstad… ‘Max, Mischa & het Tet-offensief’ telt 1.230 pagina’s. Ik heb niet eens het geduld om het te lezen.

Reacties op: Ongeduld

Kerst in Essen - Roelof Smit Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker