HedwigMeesters Auteur

Blogpost: HedwigMeesters

Vakantieliefde

Die ochtend in mei slaat hij zijn armen om me heen. Daar ben je eindelijk, zegt zijn omstrengeling. Hier ben ik eindelijk, zegt mijn zucht. Onze liefde heeft geen woorden nodig. Gelukkig, want ik spreek nauwelijks Spaans.
Vanaf het allereerste ogenblik voel ik in alles zijn passie voor het leven. Wij liggen niet te sudderen tussen toeristen aan een costa. Of slempen sangria op een terras (vooruit, een paar dan.) Ik verdwijn in de nevel boven zijn meren in Asturië. Adem het licht in tussen de witte dorpen van de Alpujarras en baad in de onstuimigheid van de Feria de Mayo in Córdoba. Mijn lief is La Guernica van Picasso, Casa Milà van Gaudí en de geur van Maja zeep. Hij heeft het temperament van een flamencodanseres en de hartstocht van de gitaarklanken van Paco de Lucia. En voel ik de erotiek van zijn diepe mannenstem die me in het Spaans zijn liefde verklaart, dan ben ik niet te houden. Ik hunker naar zijn kunst, natuur en cultuur. Hou van zijn prachtige vrouwen en aantrekkelijke mannen. Hij is rioja en romantiek. En altijd in mijn hart.

Toch zal ik niet emigreren. Of vaak naar hem toegaan. Want mijn Spanje is ook trots, ijdel, lawaaierig, neerbuigend en hooghartig. Zijn bestaan draait om uiterlijkheden en flirten. Om aanzien. Hij wil niets weten van de armoede, onverschilligheid en corruptie. Haalt zijn schouders op voor de stieren die wreed aan hun einde komen in arena’s. Voor de afgedankte windhonden, op straat geschopt en overgelaten aan hun lot. Hij eet weinig groente. Op zijn menu staan lamspootjes met het hoefje er nog aan en vissen die me aanstaren. Als ik dan toch een beest eet, wil ik het onherkenbaar verminkt op mijn bord. En hij is verzot op voetbal.
Toch zal hij mijn geliefde blijven. Zolang ik maar oog blijf houden voor zijn schoonheid en we elkaar slechts af en toe zien.  


Lees verder op mijn site

Reacties op: Vakantieliefde