HedwigMeesters Auteur

Blogpost: HedwigMeesters

Virtuele vriend

Kinderen met fantasie kunnen er een hebben. Een verzonnen vriendje. Dat kan een tekenfilmfiguur zijn. Of de poes. Met zo’n vriendschap leren kleintjes het verschil tussen echt en fictief. De situatie naar je hand zetten en iemand in de buurt die doet wat jij wilt. Welk kind fantaseert er niet over? En daar zit hem de kneep. Ik ben een zestiger. Ik ken het verschil tussen fantasie en werkelijkheid en heb geen gebrek aan aandacht van mensen van vlees en bloed.
Ik ben een tiener wanneer Peter, tijdens een boswandeling in mijn eentje, voor het eerst mijn bewustzijn binnenglipt. Sindsdien vergezelt deze stille kompaan me op tijden dat ik alleen over het strand en door een stad wandel, of uit het raam van een trein tuur. Prachtige wolkenlucht, zeg ik zwijgend. Dat gebouw! Die kleuren! Hij is het altijd met me eens, deze trouwe Peter. Lichamelijke kwalen door ouderdom hebben geen vat op hem. Dat komt omdat ik geen lijf voor hem heb verzonnen. Heeft hij niet nodig, in mijn verbeelding is zijn aanwezigheid er alleen om beelden van de omgeving mee te delen.     
Er rust een taboe op uit de duim gezogen volwassen vriendschappen. Terwijl iedereen weleens een denkbeeldig gesprek voert. Of het nou met je god is of een overleden geliefde, als voorbereiding op een ontmoeting of om recht te praten wat voor jou krom is: in onze fantasie maken wij de dienst uit. Het kan ongemakkelijk worden als je de collega met wie je slechts in je hoofd een dampende verhouding hebt, op een dag vol op de mond kust. Of dat je verschillende verzonnen vrienden hebt en ze allemaal tegelijk aandacht wilt geven.   
Hoor je me ooit gemoedelijk tegen een onzichtbare gesprekspartner praten, dan heeft Peter toch oren en is hij waarschijnlijk hardhorend geworden. Maar roep ik geërgerd: ‘Hoe kom je daar nou bij?’ Dan ben ik in gezelschap van een werkelijk bestaande metgezel.

Lees verder op mijn site

Reacties op: Virtuele vriend