Wij zijn nooit kind geweest

0


Ik zag voor het eerst een massa vliegtuigen, glinsterend in het ochtendlicht. Wat machtig, dacht ik, wat mooi!
Julien van Remoortere, 10 in ‘40

Mijn vader had een zwijn laten brengen. Dat varken mocht natuurlijk niet één keer knorren. Vlees smokkelen was streng verboden.
Mark Eyskens, 7 in ‘40

De lijkwagen stond er – met twee kisten. De andere kist was voor een jonge vrouw. We moesten ‘doodstil’ zijn – lijken praten niet. Zo zijn we in Bree geraakt.
Jos Ghysen, 14 in ‘40

De kalk die van de plafonds naar beneden viel, maakte van de doden net mannequins.
Jan Pere, 12 in ‘40

Op een appartement waar je niet hoort te leven, mag je zeker niet gehoord worden. Zo heb ik ruim twee jaar op pantoffeltjes geleefd. In 1944, met de bevrijding, kon ik geen schoenen aan!
Fred Erdman, 7 in ‘40

Kinderen beleefden de oorlog anders dan volwassenen. Minder bedreigend, omdat zij niet beseften wat hen overkwam. Behalve zij die de dood in de ogen keken: de bombardementen, de ravage en de angst houden hen ’s nachts soms nog in de greep…

Die jonge mensen die de Tweede Wereldoorlog meemaakten, zijn nu zeventigers en tachtigers. Zij zijn de laatste generatie getuigen, voor de Tweede Wereldoorlog echte geschiedenis wordt. Journalist WALTER GANSEMANS haalt hun diepste herinneringen boven. Geen politieke of militaire feiten, maar het verhaal van de ‘kleine’ grote oorlog. Sterke foto’s laten zien in welke onzekere tijd kinderen toen opgroeiden.

Verschenen in
Genre
Geschiedenis & Politiek
Aantal pagina’s
157
Laatste editie
19 februari 2007
Uitgeverij
Davidsfonds
ISBN
9789058263902
Advertentie

Schrijf een recensie

Registreren Inloggen met Facebook

Topics


Start een topic voor discussies met andere lezers, vragen over boeken of het delen van leuke trivia over boeken of auteurs.

Start een nieuw topic