Advertentie

Lijst: Frisianlady

Mijn indianennaam was blanke appel-Dorothea Born

Recensie van het boek Mijn indianennaam was blanke appel Auteur: Dorothea Born Manier van lezen: via selfpub café van Shirley Pelikaan en Kim Verheugen. Boekomslag: Je ziet een vrouw met cowboy hoed op de monument valley inkijken. Op deze manier kijk je als het ware door haar ogen gelijk de bijzonder mooie omgeving van de Navajo indianen in e n word je het verhaal gelijk ingezogen. Je wilt gelijk die bladzijde omslaan en beginnen met lezen. Mooie inleidende tekst: Listen to the wind it talks Listen to the silence, it speaks Listen to your heart, it knows Introductie: Dit boek vertelt het verhaal over de Nederlandse vrouw Dorothea Born die door haar reis door Arizona terecht komt in Monument Valley. En in dit reservaat verliefd wordt op Navajo indiaan Jamison. Het is een verhaal in de ik vorm. Het is een autobiografisch verhaal wat een bijzonder deel van het leven van auteur Dorothea Born vertelt. De hoofdpersonen in dit verhaal zijn Dorothea Born en Jamison. Het verhaal speelt zich grotendeels af in Arizona in het Monument Valley. Ik had nog nooit van de auteur gehoord of iets van haar gelezen. De plot zag ik niet aankomen en emotioneerde mij zeer. Net alsof ik zelf na een lange intensieve reis op de plaats van bestemming was aangekomen en daar gelijk keuzes moest maken die voor alle betrokkenen inclusief mijzelf consequenties hadden. Maar de ervaringen die ik opdeed zouden voor altijd op mijn netvlies gebrand staan en zou ik in mijn hart meedragen. Korte samenvatting/plot/algemeen: In korte tijd leer je de Navajo way of life met al haar tradities en gebruiken kennen door de ogen van de auteur. Je stapt zelf op het paard dat Jamison zadelde voor de eerste rit vanaf de koraal (plek waar alle paarden verzamelen en verzorgd worden voor de toeristen). Je raakt betoverd door het mooie landschap. Je zit bij het warme kampvuur en voelt je verbonden met de Navajo indianen. Je voelt dezelfde frustraties als Dorothea als ze denkt de Navajo way of life te snappen maar dat het dan toch weer anders is. En de woede van de sceptici binnen de familie van Jamison omdat hij met een “belleghana mellissana" (blanke appel) omgaat. Je raakt vertrouwd met de taal die zij spreken, de gebruiken die zij hanteren. Je voelt je een van hen niet langer een buitenstaander. Het plot was voor mij onverwacht. Mijn mening: Het verhaal wordt op een zeer beeldende en indringende wijze verteld. Ik zag het gelijk helemaal voor me. Ik zag de kleuren van de omgeving, rook de geuren, zag alle personen levendig voor mij. Ik ging zelf op reis. Ik verzorgde zelf de paarden. Ik was in dezelfde trailer als Dorothea en Jamison. Wat een prachtige intens liefdevolle, moeilijke maar ook schitterende reis. Mooi om meer over de Navajo indianen te leren. Een indiaan heeft toch iets mystieks en mysterieus. Een toevoeging om te lezen over hun manier van leven met elkaar, de natuur, de geesten, de dieren, de rangorde binnen de familie. De manieren hoe zij zich in de moderne tijd staande blijven houden door hun reservaat open te stellen voor toerisme. Het boek leest vlot en verveelde mij nergens. De foto’s waren een welkome toevoeging aan het verhaal. Ook heel knap dat Dorothea de vele blijken van vijandigheid tegen haar als blanke vrouw bij de indianen met veel doorzettingsvermogen en de wil om haar aan te passen doorstaat. De plot vind ik erg emotioneel. Maar toch vind ik het knap dat Dorothea van dit leven samen met de indianen ziet als een waardevolle levensles waar ze nu nog de vruchten van plukt. Conclusie: Ik geef dit boek 5 sterren. Bedankt dat ik mee mocht op die schitterende en leerzame reis samen met de indianen en Dorothea Born. Ik heb veel nieuwe dingen geleerd over de indianen, hun leefgebied en tradities.

Reacties op: Mijn indianennaam was blanke appel-Dorothea Born

Over

Frisianlady

14 volgers
109 boeken
0 favorieten