Advertentie

Pfff...Ik geloof dat James Dashner ook zo'n auteur is waarmee het gewoon niet klikt. Ik kan er niks aan doen. Ik kan ook niet zo goed zeggen waar het aan ligt. Misschien had ik het boek niet moeten oppakken, misschien ligt het ook wel gewoon aan mij, maar ik kan hier gewoon allemaal niet zoveel mee.

Ook dit boek, net als de schroeiproeven, heeft gewoon zo ongelooflijk veel last van het zogenaamde middle book syndrome. Oppervlakkig gezien lijkt het alsof er ongelooflijk veel gebeurt. De personages rennen van hot naar her, ze duiken van de ene wereld in de andere, zijn dan weer in de echte wereld en dan weer in de virtuele wereld, verdrinken bijna, worden keer op keer bijna vermoord. Het zit ongelooflijk vol met actie.

Maar strikt genomen? Gebeurt er helemaal niks. Aan het einde van het boek staan de karakters op precies hetzelfde punt als aan het begin van het boek. Ze hebben geen nieuwe informatie gekregen waar ze iets mee kunnen en ze zijn geen stap dichter bij hun doel. Ze hebben ook niks geleerd en ze hebben ook geen ontwikkeling doorgemaakt.

Het is dus weer zo'n boek dat je plottechnisch bijna over kan slaan. En dat? Dat is eigenlijk nooit een goed tekenen. De maze runner werd voor mij uiteindelijk in het derde boek een echte teleurstelling. Ik ga het derde boek van deze serie dus hoogstwaarschijnlijk niet eens meer lezen. Ik heb het geprobeerd en voor mij werkt het gewoon niet. Jammer, maar helaas.

Reacties op: Een typisch geval van middle book syndrome

46
Cyberbrein - James Dashner
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker