Advertentie

Nou ik vond het in ieder geval géén stom boek!
Wel vond ik het humoristisch, ontroerend en vlot geschreven! Letterlijk met een lach en een traan.

Het boek is 'geschreven door' Ivan, die voor school een boek moet schrijven. Hij besluit te schrijven over de zoektocht naar zijn vader.

Die is 'm namelijk gepeerd. Niet voor het eerst overigens, want zijn vader is manisch depressief en vertrekt wel vaker voor een tijdje zonder te laten weten waarheen en hoelang.

Hij communiceert dan niet of wazig via smsjes met Ivans moeder.

Nu vermoedt zij dat hij in Duitsland zit, en samen met Ivan en zijn zusje Zus gaan ze daarheen om hen te zoeken.

Onderweg komen ze meerdere keren een meisje met rood haar en een chocoladebruine hond tegen. Als toeval niet bestaat, moet er haast wel een reden zijn dat dit meisje op hun pad komt.

En zo ontstaat Ivans boek , Ivans verhaal.
Van een frikadel eten tijdens een tussenuur tot verdwalen in Berlijn.

Ivan vertelt alles. Van zijn angst voor kermisattracties, zijn onzekerheid over meisjes en seks, zijn boosheid op zijn vader en zijn stiekeme liefde voor in onbruik geraakte woorden.

Zelden heb ik een boek gelezen waarin de hoofdpersoon zó echt, zó authentiek, zó eerlijk en open was.

Je kunt na het lezen van dit boek niet anders dan een beetje van Ivan gaan houden.

Een boek waar op de cover staat 'Jeugdroman', maar dat staat als een grote, volwassen kerel. Je kunt er nirt omheen.

Ga deze lezen. Doen hoor! 5 duimpjes!

Reacties op: Wat ik nou vind van 'Dat stomme boek'?

11
Dat stomme boek - Tiny Fisscher
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie E-book prijsvergelijker