Advertentie

Een tweeënzestigjarige schrijver wordt gevraagd een bijdrage te leveren voor een boek getiteld ‘Uitgesproken meningen’. Zes vooraanstaande schrijvers spreken zich in opdracht van een Duitse uitgever uit over wat er mis is met de wereld van tegenwoordig. Als schrijver C in de wasserette een knappe Filipijnse vrouw ontmoet die bij hem in de flat blijkt te wonen, vraagt hij haar voor hem te komen werken. Ten slotte is ze in between jobs. Daarmee is direct een tweede stem geboren.

Coetzee speelt met stijl en vorm. De uitgesproken meningen die hij ten beste geeft gaan over Al-Qaida, over democratie, anarchisme, Machiavelli, pedofilie, et cetera. Van enige nuance is geen sprake. De Westerse wereld, en vooral Australië, moet het ontgelden: hoe bestaat het dat openhartige mensen in enkele decennia zijn veranderd in (ultra)rechtse egoïsten? Via zijn meningen geeft (ook) Coetzee, de schrijver, weer hoe hij tegen het huidige tijdsgewricht aankijkt. Zo schrijft hij:

“Voor het enig lichtpuntje in een troosteloos schilderij wordt gezorgd door Latijns-Amerika, waar onverwacht een handvol socialistisch-populistische regeringen aan de macht is gekomen.”

Benieuwd wat Coetzee op dit moment, twaalf jaar later, over Latijns-Amerika zou schrijven…

De tweede stem is die van auteur C in relatie tot Anya, de Filipijnse die zijn meningen voor hem uittypt. Hij is duidelijk onder de indruk van haar voorkomen, dat haar spelling abominabel is neemt hij voor lief. Als zij hem vlak na hun kennismaking vertelt dat ze als receptioniste in een ‘meisjeshuis’ heeft gewerkt, weigert C de gedachte toe te laten dat het een bordeel betreft.

Na circa twintig pagina’s openbaart zich een derde stem: Anya die haar mening en observaties over C deelt, al dan niet met minnaar Alan. Beleggingsadviseur Alan staat voor de ultieme postmoderne hedonist. Hij neemt zich voor de bankrekening van C te gebruiken om te speculeren. De wereldberoemde schrijver is ten slotte goed voor minimaal drie miljoen dollar.

“Op drie miljoen kan ik met gemak veertien of vijftien procent krijgen. Wij maken vijftien procent, geven hem vijf procent terug, we nemen de rest als commissie, als de vrucht van intellectuele arbeid.”

Binnen de kortste keren heeft Alan een onontwarbaar kluwen van Bv’tjes in het leven geroepen om het geld weg te sluizen. Anya, die steeds meer sympathie voor de schrijver voelt, drijft langzaam maar zeker weg van Alan.

Coetzee speelt een geraffineerd spel met de lezer. Moet deze eerst de ene verhaallijn uitlezen, vervolgens de tweede en ten slotte de derde? Of leest deze alle drie de verhalen alvorens naar de volgende pagina te gaan? De drie verhalen lopen parallel aan elkaar, al betekent een nieuw hoofdstuk / een nieuwe mening niet per se dat ook de andere verhaallijnen weer aanvangen. Coetzee gebruikt verhalen twee en drie om te reflecteren op het werk van de boze schrijver die in zijn eentje de wereld wil herinrichten. Een buitengewoon inventieve aanpak!

Reacties op: Een buitengewoon inventieve aanpak!

10
Dagboek van een slecht jaar - J.M. Coetzee
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie E-book prijsvergelijker