Advertentie

Recensie van het boek:
Loslaten doet pijn
Auteur: Marianne Swinkels
Zij is geboren en getogen in Stadskanaal. Ze is de trotse moeder van twee kinderen. Marianne is werkzaam als autofotograaf. In 2018 debuteerde ze met haar literaire thriller Wrede onschuld.
Wijze van lezen: paperback gelezen voor Selfpubcafé van Shirley Pelikaan en Kim Verheugen
Het waargebeurde verhaal van Brian
Zoon van Marty en Marianne Swinkels
Broertje van Sidney
Emotioneel en indrukwekkend gedicht:
Hemelse kleuren omringen mij.
Het maakt me vrolijk, het maakt me blij.
Ik laat me meevoeren door al die pracht,
En kijk naar beneden, en fluister zacht.
Kijk mij gaan, mijn strijd is voorbij.
De hemel heeft een nieuwe ster,
En die is helemaal van mij.
Marianne Swinkels
Het verhaal:
Tijdens haar tweede zwangerschap voelt Marianne dat er iets niet goed is met haar baby. Helaas bevestigen echo’s dat ze gelijk heeft.
Op 29 september 2002 wordt Bryan geboren. Zoon van Marty en Marianne. Broertje van Sidney. Vanaf zijn geboorte vecht hij voor zijn leven. Er wordt gezocht naar een diagnose. Vaak niet op empatische wijze door de artsen.
Mijn mening:
Wat een eer om een kijkje te mogen nemen in jouw privé leven Marianne.
Alsof ik door het lezen van jouw verhaal ook Bryan heb leren kennen.
Wat een openhartig, hartverscheurend, liefdevol, rauw maar toch ook schitterend verhaal over jullie bijzondere zoon en broertje.
Wat een dappere vechter was jullie zoon. Ik heb met verbazing en ontzetting gelezen over de vaak vreemde en onnodige beslissingen van sommige artsen.
Ik werd kwaad dat jullie niet serieus genomen werden. Zo verdrietig en oneerlijk dat ze keer op keer hun eerdere beleid wijzigden, jullie niet hoorden en kwaad op jullie werden omdat jullie voor jezelf en je zoon opkwamen.
Schokkend vond ik “toch maar gefeliciteerd" (blz.42) van de verpleging. Ik voelde dezelfde ontzetting als jullie. Je bent bevallen van je kind, je mooie zoon. Dan is het logisch zoals jullie ook zeggen om een normale gefeliciteerd te krijgen.
Ieder kind is waardevol heeft het recht te leven.
Dat leven hebben jullie hem met veel toewijding, zorg, liefde, genegenheid en warmte gegeven. Wees trots op dit indrukwekkende verslag van Bryan zijn leven. Bij jullie heeft hij enkel liefde gekend.
Natuurlijk is het een zwaar en moeilijk verhaal. Je wilt je kinderen niet overleven. Maar ik denk dat dit verhaal zoveel troost en erkenning biedt aan ouders in soortgelijke situaties.
En zoals ik het verhaal gelezen en begrepen heb was Bryan ontzettend bijzonder. Vaak voelde ik de zon mijn hart verwarmen als Bryan lachte. Als hij blij was en contact maakte.
Ik wilde zo langzaam mogelijk lezen. Ik had het gevoel om Bryan vast te willen houden. Zo dierbaar werd hij voor mij. Maar toch kwam ik aan op de bladzijde dat het verhaal uit was. Definitief.
Ook het nawoord raakte me tot op het bot. Zo sterk, zo moedig en zo knap om je eigen ervaringen te delen met de rest van de wereld.
Dit verhaal raakte me diep.
Mijn mening:
Ik geef dit boek 5 sterren.
Bedankt dat ik je verhaal mocht lezen Marianne.
Je bent een ster in zeer beeldend en met gevoel schrijven. Op zo’n manier dat ik er als lezer bij ben. Ik ben fan en ben zeker van plan meer boeken van jou te lezen.
 
 
 

Reacties op: Loslaten doet pijn

85
Loslaten doet pijn - Marianne Swinkels
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners