Advertentie

Recensie van:
Mantelkinderen
Auteur: Erna Schelstraete
Genre: historische roman
Wijze van lezen: e book via Ambi’s Lounge Leesclub o.l.v. Anya van der Gracht en met medewerking van auteur Erna Schelstraete
De cover:
Ik vind de kleurstelling erg mooi. En de foto doet je gelijk branden van nieuwsgierigheid. Wie zijn deze mensen en wat hebben zij meegemaakt. Ook het geopende medaillon met fotootjes spreekt zeer tot de verbeelding. Voor mij een uitnodiging het boek gelijk te gaan lezen.
De flaptekst:
De flaptekst spreekt mij aan. Voor welke dilemma's komen Emma en Margareta (Margriet) te staan? Is het echte liefde die zij voor hun mannen voelen? Dat zij hun man onvoorwaardelijk steunen en bijstaan? Ook al wordt de een de vijand als de oorlog uitbreekt? Volg je dezelfde droom als je man om te emigreren om een beter bestaan op te bouwen? Het maakt mij nieuwsgierig hoe deze vrouwen hun mannetje staan in een moeilijke tijd van oorlog en geen perspectief. Het genre historische roman spreekt mij zeer aan. Hoe mensen die niets anders hebben dan de liefde voor elkaar hun weg toch vinden door wilskracht, moed en hoop. En de tijd waarin het zich afspeelt interesseert mij zeer. Ik hoop op een indrukwekkend mooi verhaal. Na het lezen van de flaptekst zou ik het boek zeker lezen.
Mijn leesbeleving:
Ik vind de schrijfstijl zeer prettig. Dat beide dames Emma en Margareta om de beurt het verhaal vertellen maakt het verhaal levendig en maakt dat je blijft doorlezen. De schrijfstijl is beeldend waardoor je je verliest in het verhaal. Tevens wil je door blijven lezen.
Ik krijg een goed en duidelijk beeld van de hoofd personages. Maar ook de overige personages zijn goed beschreven en uitgewerkt. Compleet met hun karakter en eigenschappen. De foto's van die tijd vind ik een goede visuele aanwinst bij het verhaal.
Meerdere boodschappen in dit verhaal:
Mensen zoeken hun heil op een beter bestaan in het buitenland door emigratie. Want meer loon en beter toekomstperspectief.
Je trouwde als meisje met een jongen uit je eigen dorp. Je haalde het niet in je hoofd om in een andere stad met een jongen verkering te krijgen. En al helemaal niet als ze uit het buitenland kwamen.
Je trouwde niet boven je eigen stand. Eigen haard is goud waard. Niet emigreren maar in je eigen land blijven. De verdeling man vrouw. Mannen gaan werken, vrouwen blijven thuis helpen. Ze gaan later trouwen en krijgen kinderen om voor te zorgen. Een baan naast huisvrouw zijn is er niet bij.
Het verhaal wordt in de ik vorm vertelt en op een zeer beeldende manier. Daardoor lijkt het alsof je er zelf bij bent. Ik voelde dezelfde angsten (overleven we de oorlog wel, dezelfde schaamte omdat ze verkering hadden met jongens van de vijand ten tijde van de eerste wereldoorlog, het intense leed van missen van dierbaren die emigreerden). Ook de foto's doen je het verhaal nog intenser beleven. De auteur bezit het talent om in je hoofd te kruipen met dit verhaal.
De opbouw in het verhaal is goed. Chronologisch met regelmatig de data en jaartallen erbij. Doordat het afwisselend door diverse mensen verteld wordt leest het verhaal erg vlot en blijf je doorlezen. Je bent nieuwsgierig naar de plot.
Doordat ik beelddenker ben zie ik alle personages levendig voor mij. De mensen in het verhaal komen tot leven. Ze worden onderdeel van mijn wereld. De foto's bevestigen mijn beelden.
Knap dat de auteur dit verhaal zo mooi beeldend en duidelijk beschrijft. Rauw, eerlijk, hartverscheurend, vol vuur en passie en zo mooi.
Mijn mening:
Ik geef dit verhaal 5 sterren.
Ik dank Erna Schelstraete hartelijk dat dit verhaal in mijn wereld tot leven mocht komen. Mij mocht ontroeren, verbazen en een glimlach mocht geven.

Reacties op: Mantelkinderen

7
Mantelkinderen - Erna Schelstraete
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners