Advertentie

Vanaf de eerste pagina zat ik in het verhaal en kon ik het moeilijk wegleggen. Je voelt het verdriet van de gezinsleden, maar hebt niet meteen door waar/hoe dat verdriet is ontstaan. Gaandeweg kom je daar steeds meer over te weten en vallen de puzzelstukjes in elkaar. Met name Meeus, de jongste zoon vond ik een heel ontroerend personage. Hij snapt niet helemaal wat er aan de hand is, maar probeert het zo goed mogelijk te doen voor zijn moeder. Hij helpt haar en blijft lief voor haar, iets wat de andere personages niet altijd lukt.

Het boek heeft een wat complexe structuur door de verschillende perspectieven en de flashbacks, maar het blijft heel overzichtelijk en leesbaar. Dat komt ook mede door de schrijfstijl; ingetogen en zonder poespas. Deze stijl past ook heel goed bij het boerengezin, waardoor de personages heel geloofwaardig voelen. Daarnaast maken ook de korte hoofdstukken het verhaal heel leesbaar. Je blijft lezen omdat je voortdurend wil weten hoe een ander familielid dezelfde gebeurtenis heeft beleefd.

Behalve de fijne schrijfstijl staat het boek vol met mooie zinnen en passende metaforen. Om een paar voorbeelden te noemen: Het verhaal opent met de zin: ‘Er was een kalf en dat heette Kind-van-de-voorste en het was geboren op de avond dat ze kwam.’. Deze zin zorgde ervoor dat ik meteen in het verhaal werd gezogen. De zin ‘Bij ons joden duurt de oorlog langer’ vond ik heel treffend. Bovendien vind ik de titel prachtig gevonden.

Reacties op: Een origineel en aangrijpend verhaal

72
De kaalvreter - Machteld Siegmann
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners