Advertentie

De roman ‘Stad van meisjes’ van Elizabeth Gilbert ontluikt het levensverhaal van Vivian Morris in briefvorm: Vivian schrijft naar Angela. De korte samenvatting op de kaft en het proloog creëren nieuwsgierigheid: Met welk schandaal krijgt Vivian te maken? Wie is Angela en wat is haar relatie met Vivian? Gilbert is vooral bekend van de memoire ‘Eten, bidden en beminnen’, maar schreef ook andere romans en memoires. Ze studeerde in New York dus het is niet gek dat ‘Stad van meisjes’ zich grotendeels afspeelt in deze metropool. Is deze roman net zo’n succes?

De roman zit beter in elkaar dan het in eerste instantie lijkt. De eerste 150 pagina’s lezen gemakkelijk weg. Ze bespreken onder andere Vivians vertrek naar New York en het theater van tante Peg in de jaren ’40. Daarnaast zet Gilbert op beeldende wijze Vivian’s ontmoetingen met de karakteristieke en flamboyante personages neer zoals de horkerige, sociaalonhandige doch zeer knappe Arthur Watson of de droge meneer Herbert met zijn bijzondere reacties op begroetingen: ‘Goedemorgen, meneer Herbert’, zei ik, gewoontegetrouw. ‘De ontdekking dat dat waar is zou me onaangenaam treffen’, antwoordde hij (2019: 171). Op een gegeven moment heb je daar wel genoeg van en snak je naar actie. Pas halverwege het boek lees je over het schandaal, dat van mij wat spannender zou mogen zijn, en bij de laatste vijftig bladzijdes blijkt welke gevolgen de gevolgen van het schandaal hebben. Dat duurde mijn inziens ietwat lang, maar in de laatste hoofdstukken viel het kwartje, is het verhaal rond en de relatie tussen Vivian en Angela duidelijk. Uiteindelijk zie je een mooie opbouw in mate van serieusheid en een duidelijke ontwikkeling bij hoofdpersonage Vivian.

‘Stad van meisjes’ heeft een vlotte schrijfstijl met veel dialogen. De beschrijvingen van de gemaakte jurken en kostuums zijn lang genoeg, her en der staan grappige uitspraken ‘Dat was in de tijd dat ik Frans leerde; dat is voor een actrice een goede taal om te leren, want dan leer je wat je allemaal met je mond kunt doen’ (2019: 140), en Gilbert maakt soms aparte doch passende vergelijkingen: ‘Waarom wilde ik naar New York? […] Het was het verschil tussen hoestdrank en champagne.’ (2019: 359)

Wat mij ook erg aansprak is de tijd waarin het verhaal zich afspeelt, de jaren ’40. Het is interessant om te lezen hoe een theater zich staande houdt in tijden van oorlog en hoe chaotisch, hectisch en humoristisch het schrijven van een script kan zijn. Je leest mondjesmaat over welke rol theater speelde in leger, maar ook over de gevolgen van de oorlog op soldaten na 1945. De roman staat bol van verwijzingen naar bestaande personen die ik niet ken (en moest opzoeken), zoals bepaalde actrices en recescenten, maar ik ervoer dat niet als storend.

Enerzijds behelst deze roman kenmerken van een historische roman, anderzijds lijkt het ook een coming-of-age-roman. Humor, vriendschap, liefde, dood, ontrouw, het theaterleven zijn enkele thema’s die deze roman bevat. Soms mocht er verhaaltechnisch iets meer tempo in zitten en meer diepgang over de Tweede Wereldoorlog (in combinatie met theater), maar over het algemeen heb ik het boek in één ruk uitgelezen.

Reacties op: Glitter en glamour in de jaren ’40 te New York

180
Stad van meisjes - Elizabeth Gilbert
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het boek vanaf € 24,99 Bestel het e-book € 12,99
E-book prijsvergelijker