Lezersrecensie
Veel feiten, verhaal leest stroef
Itt veel recensies vond ik het geen prettig boek om te lezen. Het verhaal wordt voortdurend onderbroken door citaten, uiteraard om feiten te bevestigen maar het leest niet fijn door. Ook wordt er mn in de laatste hoofdstukken een Nederlands gebruikt dat ik niet meer voor iedereen even toegankelijk acht. Woorden/uitdrukkingen als teloorgaan, geen zee te hoog, een loden bal aan diens voet, plachten; ik vind ze het verhaal nog minder prettig maken om te lezen. Wat mij betreft mogen de redacteuren hier wel iets kritischer naar kijken. Want ze maken het verhaal zeker niet vlotter. Of wordt hiermee ook gelijk duidelijk dat ze ,net zoals ikzelf, de 50 ruim gepasseerd zijn?
De vraag is ook of Japan vanaf ongeveer 1925 behandeld had moeten worden in het boek. Het is dan echt de geschiedenis in een vogelvlucht itt het zeer gedetailleerde leven van Siebold in de context van de verschillende landen waar hij verbleef, de regimes en de cultuur. Wat bijvoorbeeld niet vermeld wordt is dat de Japanse troepen in Nederlands-Indië nog maar heel beperkt aangestuurd werden vanuit Japan. Of dat Japan eigenlijk al op instorten stond ten tijde van het werpen van de atoombommen en dat er ook een andere reden zit achter het besluit om te bombarderen. Ook de waanzin van de veroordeling van de Japanse oorlogsmisdaden terug te lezen in het boek Tokio Tribunaal van H. Röling zou het vermelden waard zijn geweest. De keuze van grote lijnen, een stuk geschiedenis in vogelvlucht, heeft duidelijk zijn beperkingen.
Wat ik mis is een duidelijk overzicht waar we wat kunnen vinden van de vele verzamelingen van Siebold en zijn familie. Ook wordt er gemeld dat er van de eerste verzameling die hij meenam veel verkocht is, niet behouden is op een plek. En wat zien we dan nu precies in het Sieboldhuis in Leiden?
Kortom, inhoudelijk tot op zekere hoogte een interessant stuk geschiedenis en levensverhaal, maar vlot, makkelijk leesbaar zeker niet. Als ik het bijvoorbeeld vergelijk met het boek De Maas van Wim Peumans, een biografie van een rivier met een onuitputtelijke hoeveelheid informatie, dan is het zeker mogelijk om van veel feiten een goed, prettig leesbaar verhaal te maken.
De vraag is ook of Japan vanaf ongeveer 1925 behandeld had moeten worden in het boek. Het is dan echt de geschiedenis in een vogelvlucht itt het zeer gedetailleerde leven van Siebold in de context van de verschillende landen waar hij verbleef, de regimes en de cultuur. Wat bijvoorbeeld niet vermeld wordt is dat de Japanse troepen in Nederlands-Indië nog maar heel beperkt aangestuurd werden vanuit Japan. Of dat Japan eigenlijk al op instorten stond ten tijde van het werpen van de atoombommen en dat er ook een andere reden zit achter het besluit om te bombarderen. Ook de waanzin van de veroordeling van de Japanse oorlogsmisdaden terug te lezen in het boek Tokio Tribunaal van H. Röling zou het vermelden waard zijn geweest. De keuze van grote lijnen, een stuk geschiedenis in vogelvlucht, heeft duidelijk zijn beperkingen.
Wat ik mis is een duidelijk overzicht waar we wat kunnen vinden van de vele verzamelingen van Siebold en zijn familie. Ook wordt er gemeld dat er van de eerste verzameling die hij meenam veel verkocht is, niet behouden is op een plek. En wat zien we dan nu precies in het Sieboldhuis in Leiden?
Kortom, inhoudelijk tot op zekere hoogte een interessant stuk geschiedenis en levensverhaal, maar vlot, makkelijk leesbaar zeker niet. Als ik het bijvoorbeeld vergelijk met het boek De Maas van Wim Peumans, een biografie van een rivier met een onuitputtelijke hoeveelheid informatie, dan is het zeker mogelijk om van veel feiten een goed, prettig leesbaar verhaal te maken.
1
Reageer op deze recensie
