Advertentie

Carol Brodie wil maar één ding en dat is rust. Ze kampt met een aantal zaken maar haar writer's block is volgens haar de kern van al haar problemen. Het is inmiddels vijf jaar geleden dat haar laatste bestseller verscheen en het lukt haar maar niet om inspiratie te vinden voor een nieuw verhaal. Ze neemt drastische beslissingen en vertrekt vanuit Londen naar Zuid-Frankrijk waar ze voor een paar maanden een afgelegen huis huurt. Het is haar eerder gelukt in een korte periode een boek te schrijven dus dat moet nu ook lukken. Echter wordt ze dusdanig afgeleid door wat er een stuk verderop bij de buren gebeurt, dat van schrijven niet veel terechtkomt. Carol raakt gefascineerd door de bewoonster van het andere huis en fantaseert er wat op los. Tot het moment dat er op de patio iets dramatisch lijkt voor te vallen. Carol kan twee dingen doen: de politie bellen en toegeven dat ze de boel al een tijdje bespiedt of afwachten wat er gaat gebeuren. Ze besluit tot het laatste.

Carol leer je goed kennen omdat er twee tijdlijnen worden gehanteerd. Het nu, in de gîte en de omgeving van Mont Ventoux maar ook door middel van de flashbacks. Hierdoor ga je steeds beter begrijpen waarom Carol bepaalde beslissingen neemt. Carol is een typische loner, vertoont bepaalde trekjes waardoor ze een aparte verschijning is, intrigerend. Ze moet maar weinig hebben van de faam die haar schrijverschap met zich meebrengt, wanneer ze herkend wordt kruipt ze het liefste weg. Maar ook haar relatie met Simon, journalist voor The Guardian, is niet zaligmakend en dat geldt ook voor die met haar moeder. Alle omstandigheden zorgen ervoor dat Carol niet wordt gesterkt in haar zelfvertrouwen en juist daarom zijn de beslissingen die ze neemt bewonderenswaardig. Eenmaal in haar huurhuis toont ze zelfs een kant die lef en initiatief laat zien die je niet bij haar zou verwachten. En gezien de omstandigheden komt dat nu heel goed uit.

De depressieve buien van Carol, haar hersenspinsels, de druk die ze ervaart en het feit dat ze voor het eerst in haar leven voor zichzelf kiest, zorgen dat het verhaal alle kanten uit kan, en dat voor een heel lange tijd. Neem daarbij de prachtige, robuuste omgeving die de eenzaamheid nog eens benadrukt en het verhaal geeft steeds meer een beklemmend gevoel.
Toch is het boek niet tenenkrommend spannend te noemen, het is de continue verwachting dat er iets staat te gebeuren die je aan het verhaal kluistert. Het is de manier waarop Berg zijn boeken schrijft, zijn eigen stempel drukt op de verhalen. Hij heeft het niet nodig om bloed te vergieten of tot gruwelijke details over te gaan. Door op deze manier spanning te genereren blijf je dus ook lezen. Zo nu en dan doet er zich een wending voor die zorgt voor nog meer twijfel, komen er personages voorbij die de boel nét iets meer op scherp zetten, al is dat maar heel kort. Alles en iedereen heeft zijn functie in het verhaal en er blijft aan het einde niets onbeantwoord. Heel knap.

Ik zie je is het negende boek van Michael Berg en ik durf gerust te zeggen dat dit samen met het prachtige Broertje tot mijn favorieten behoort. Eenmaal dit boek in handen was het niet meer weg te leggen. In één ruk las ik het uit. Nog een hoofdstuk, nóg eentje dan en voor ik het wist was het uit. Verslavend en fascinerend. Berg heeft dan ook een boeiende manier van vertellen, zijn taalgebruik is mooi en de manier waarop hij zijn personages vorm geeft zorgt dat ze op papier tot leven komen en dat gaat ook op voor de omgeving en gebeurtenissen. Een klein nadeel kán zijn dat Berg sommige zinnen in het Frans schrijft en daar zit geen vertaling bij. Dan ben je maar wat blij met een paar jaar Frans, maar ook al zou je die niet hebben gehad, het is niet onoverkomelijk. Het doet niets af aan de beleving van het verhaal maar versterkt het in mijn optiek juist.

Daarbij is het bewonderenswaardig dat een mannelijke auteur zo in de huid kan kruipen van een vrouwelijk hoofdpersonage en haar op een dergelijke manier kan profileren. De drank en sigaretten geven een goed beeld van de gemoedstoestand van Carol en geven haar een zweem van mysterie maar het was iets té. Ondanks dat komen zowel Carol als de buurvrouw bijzonder overtuigend over, de zoektocht van Carol die daarmee zowel haar inspiratie voedt als haar fantasie prikkelt, levert bijzondere momenten op. Ineens staan de vrouwen oog in oog en zijn op elkaar aangewezen door de keuzes die ze hebben gemaakt. De hamvraag is of ze de prooi of de jager zijn?

Op de achtergrond is de zwoele mistral getuige van een aantal bizarre ontwikkelingen en verrassende plot. Michael Berg is een thrillerauteur met grote klasse en daarom krijgt Ik zie je dan ook het maximaal aantal sterren, 5 stuks. Een absolute mustread van een bijzonder hoog niveau.

Reacties op: Subliem

44
Ik zie je - Michael Berg
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het boek vanaf € 21,99
E-book prijsvergelijker