Advertentie
    Selene VIP Club


Atlanta besluit om het IJsselmeer heen te gaan fietsen, maar de reden ontdek je pas wat later. Ze moet doorfietsen, anders "haalt ze het niet", maar doordat ze tegen iemand anders opbotst, loopt ze vertraging op!
Die "iemand anders" is Finley, een jongen die van huis is wegge"lopen". Tijdens hun fietstocht komen ze erachter waarom de ander van huis is vertrokken.

Het verhaal begint al meteen met de botsing en het gevoel dat Atlanta haast heeft - ze heeft geen tijd voor een botsing, ze moet door! Deze haast blijf je als lezer voelen, zeker zodra je te weten komt waarom ze zo snel door wil fietsen. Op de momenten dat ze wind mee heeft, maar ook wanneer ze wind tegen heeft, voel je als lezer bijna hoe het is om zo te fietsen. Ook de spierpijn heeft de auteur goed beschreven... Want na zomaar zoveel kilometer fietsen, is dat gewoon het gevolg.
Zo'n fietstocht is iets wat niet iedereen snel zal gaan doen, maar juist daarom is het leuk om erover te lezen. De beschrijvingen van de omgeving zijn niet heel uitgebreid, maar als je ooit door het noordelijke deel van Nederland hebt gereden, kan je je er wel iets bij voorstellen.

Atlanta beschrijft zichzelf als stoer en typische meisjesdingen vindt ze niks. Huilen doet ze ook niet, zegt ze, alleen tijdens het verhaal komen deze dingen niet zo duidelijk naar voren. Het is wel heel stoer dat ze heeft besloten om rond het IJsselmeer te fietsen, want daar heb je wel doorzettingsvermogen voor nodig (zeker als je het allemaal achter elkaar wilt doorfietsen), maar ze is ook gewoon verdrietig en dan is het helemaal niet erg om te huilen (of je nu stoer bent of niet).
Finley probeert Atlanta eerst ook zo min mogelijk te vertellen, maar zodra zijn verhaal naar buiten komt, begrijp je als lezer ook waarom hij is vertrokken van huis.
Het verhaal van Finley is juist wat grappiger en dat van Atlanta wat droeviger, waardoor er zowel momenten om te lachen als om te huilen in dit dunne boekje zitten!
Het wordt uit hun verhalen wel duidelijk dat communicatie met ouders best lastig kan zijn - ze doen iets om een bepaalde reden, maar zowel Atlanta als Finley interpreteren het heel anders en stemmen ook hun acties af op wat ze denken dat hun ouders bedoelden, niet op wat ze eigenlijk bedoelden. Dat ligt natuurlijk niet alleen aan de ouders of de kinderen zelf. Toch hebben juist deze misverstanden er uiteindelijk wel voor gezorgd dat Atlanta en Finley elkaar hebben ontmoet!

Voorin het boek staat een getekende kaart van de omgeving rondom het IJsselmeer, met wat plaatsen uit het verhaal aangegeven. Op de afsluitdijk rijden een vrachtwagentje en autootje op hun kant en buiten de paar benoemde locaties (zoals dorpen en steden) staan koeien, schapen en boompjes. Nederland lijkt heel erg leeg zo - in plaats van Amsterdam staan er gewoon een paar dieren te grazen.
Elk hoofdstuk heeft als titel het aantal kilometers dat Atlanta al gereden heeft. Verder staat bij elke hoofdstuktitel en soms aan het einde van een hoofdstuk, een tekeningetje. Elke tekening, dus ook de landkaart voorin, bestaat uit egaal gekleurde grijze vlakken, in verschillende grijstinten inclusief wit en zwart. De tekeningen hebben ook geen lijnen om de vlakken heen en bestaan vaak uit simpele vormen (driehoekjes, rechthoekjes en cirkels). Atlanta en Finley zijn altijd getekend als zwarte silhouetten met een wit puntje als oog. De haaientanden zijn getekend als echte driehoekjes.

De zinnen zijn kort en er zit veel dialoog in, al wordt er niet veel meer gepraat op de momenten dat ze moe zijn van het fietsen. De beschrijvingen van wat Atlanta en Finley doen en wat Atlanta voelt, zijn mooi tussen de dialogen door verwerkt, zodat je nooit een groot blok hebt met alleen dialoog of alleen beschrijvingen.

Het verhaal wordt verteld door Atlanta, dus haar gedachten krijg je duidelijk te horen. In de dialogen met Finley zegt ze minder dan wat ze denkt, waardoor ze op de buitenwereld (die alleen hoort wat ze zegt) toch net iets anders overkomt dan op de lezer. Het is een boek over elfjarige kinderen van nu, dus mobiele telefoons en berichtjes sturen is heel normaal. Slim genoeg heeft de auteur geen namen van apps genoemd, zodat het boek ook in de toekomst leesbaar blijft en niet gedateerd overkomt als er weer een andere chat-app hip is.

Al blijft het tijdens het verhaal nog de vraag of alles goed af gaat lopen, zorgt het laatste hoofdstuk ("een jaar later") er wel voor dat je het boekje met een goed gevoel dichtslaat. Soms is zo'n hoofdstuk aan het einde, waarin de situatie een jaar later beschreven wordt, geen goede toevoeging. In dit geval is het echter wel leuk om te weten wat er met Finley, Atlanta en haar familie is gebeurd.

Reacties op: Een kort verhaal, maar wel eentje waarin je allerlei emoties langs voelt komen.

131
Haaientanden - Anna Woltz
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het e-book € 10,00
E-book prijsvergelijker