Advertentie
    Selene VIP Club

Dertig jaar na de Tweede Wereldoorlog, aan het eind van zijn leven, besluit Bart van der Pot zijn herinneringen aan de Duitse concentratiekampen waar hij in heeft gezeten, op te schrijven: herinneringen aan de kampen in Amersfoort, Buchenwald (het grootste deel) en Dora.
Na de dood van zijn vrouw mocht zijn familie het publiceren. Eerst in eigen beheer, maar nu ook bij een echte uitgever.

Dit is een verhaal van een gedeelte uit iemands leven, maar het is niet iets wat je zelf mee zou willen maken. Het is echter wel zo dat je hierdoor meer leert over tot wat voor dingen (goed of slecht) mensen in staat zijn onder bepaalde omstandigheden.
Af en toe spreekt Bart van der Pot ook met communisten of mensen van de SS. De interessantste dialogen zijn die waarin zijn gesprekspartner redenen geeft om de oorlog of zijn acties te rechtvaardigen. Aan de ene kant is wel te zien waar die mensen hun overtuigingen vandaan halen, aan de andere kant zie je ook het zeer sterke effect van propaganda, waarvan mensen vaak niet eens doorhebben dat het propaganda is. Duitse burgers die in de buurt van de concentratiekampen woonden, hadden bijvoorbeeld vaak niet eens door wat er zich daarbinnen daadwerkelijk afspeelde.

De auteur beschrijft wat hij meemaakt, zonder echt iemand te beschuldigen. Hij overleeft van dag tot dag en natuurlijk zijn er mensen waar je voor op moet passen. Over de situatie in Nederland vertelt hij eigenlijk niets, behalve dat ze hem pakketten en brieven sturen.

Hij vertelt het verhaal redelijk gedetailleerd, maar toch blijf je het gevoel houden dat hij de allerergste dingen niet verteld. Ook over hoe hij zich destijds voelde laat hij niet veel los. Met al deze details heeft Bart van der Pot dus de rest van zijn leven rondgelopen, zonder het er met iemand over te hebben.

De auteur geeft alleen achtergrondinformatie over het verloop van de oorlog als dit voor zijn eigen verhaal relevant is. Dit boek is dus het beste te lezen in de context van andere (non-fictie) boeken over de Tweede Wereldoorlog.

Bart van der Pot beschrijft vooral wat er gebeurd is, zonder drama met af en toe de nodige humor, want de situatie waarin hij terecht is gekomen is natuurlijk allesbehalve leuk. Hij heeft het echter wel overleefd, in tegenstelling tot anderen, waardoor hij uiteindelijk alles heeft op kunnen schrijven.
Af en toe schrijft de auteur ook op wat Duitsers en Fransen hebben gezegd, of gesprekken tussen hem en Duiters of Fransen. Deze dialogen schrijft hij dan ook in het Duits of Frans. Met middelbareschoolkennis van deze talen is het goed te begrijpen, maar als je deze talen niet zo goed kunt lezen, wil je er wel een woordenboek bij pakken. Wat er gezegd wordt is namelijk wel relevant voor het meekrijgen van Barts ervaringen.

De enige afbeeldingen zijn foto's of scans van een paar brieven die verstuurd waren vanuit Duitsland naar Barts ouders in Nederland, achterin het boek. De plaat op de voorkant is een foto of scan van een gedeelte van een brief die Bart heeft gestuurd naar zijn ouders vanuit Buchenwald, op bruin papier.

Het is goed dat Bart van der Pot zijn verhaal uiteindelijk heeft opgeschreven, want niemand anders had zijn verhaal zo kunnen vertellen en zulke verhalen zijn belangrijk om te bewaren.

Reacties op: Herinneringen aan de kampen Amersfoort, Buchenwald en Dora

4
Herinneringen aan Buchenwald - Bart van der Pot
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het boek vanaf € 16,95
E-book prijsvergelijker