Advertentie
    Yvie VIP Club

Twee gezinnen hebben een gezamenlijk vakantiehuisje in Zeeland en zoals elk jaar komen de families bij elkaar om vakantie te vieren. Op een dag slaat het noodlot toe als de twee dochters, Elisa en Madelon, samen met de lokale Taco een ongeluk krijgen tijdens een ritje op een quad. De meiden belanden in het ziekenhuis voor herstel. Helaas blijkt alles erger dan gedacht en dit is het begin van alle drama die de ouders voor hun kiezen krijgen. We doen wat we kunnen geeft ons een kijkje in de gedachtegang van willekeurige gezinnen die door trauma uit elkaar worden gerukt.

De bedoeling van Muus is duidelijk. Hij wil de gevolgen van een ernstig ongeluk onder woorden brengen en doet dit net even anders dan normaal. De meiden hebben slechts een beperkte rol in het verhaal, hoewel het verhaal zonder hun natuurlijk niet zou bestaan. De focus wordt echter gelegd op het maken van moeilijke beslissingen en het verwerken van trauma.

De ouders verwerken hun dilemma's elk op hun eigen manier en dat is erg goed in beeld gebracht. De personages zijn alleen zo karakteristiek en hebben zulke bijzondere banen, dat het lastig is om een band met ze te vormen. Ook maken ze keuzes die niet echt stroken met de keuzes die ik zou maken. Alhoewel dat natuurlijk makkelijk praten is vanaf de bank. Wellicht dat ik in het echt wel net zoals de personages zou reageren, wie weet. Maar doordat de band niet vormt, blijven de karakters afstandelijk en komt het verhaal niet zo hard binnen als dat waarschijnlijk de bedoeling is geweest. Misschien lag het eraan dat ik dit boek meelas als meeleesboek van de maand hier op Hebban en dat de verdeelde stukken gewoon te kort waren om mijn aandacht volledig vast te houden. Ik weet het niet. Ik ben van plan het boek over een tijdje nog eens te lezen en dan aan een stuk. Deze recensie is dus tijdelijk, want ik denk dat een herlezing ook een verandering van belevenis zal geven.

De insteek is goed en vooral erg origineel. Een bijzonder lastig thema wordt bespreekbaar en toegankelijk gemaakt. Iets meer doorsnee karakters had kunnen helpen om meer binding met de personages te krijgen, maar dat is uiteraard een persoonlijke voorkeur. De schrijfstijl heeft er in elk geval niets mee te maken. Op de een of andere manier weet Muus het geheel vrij luchtig te houden en hierdoor is de balans met de zware thematiek goed. Verwarrend is trouwens wel dat er niet met leestekens wordt gewerkt en dat de personages van hak op de tak springen zonder het aan te geven. Hierdoor is niet altijd meteen duidelijk vanuit wie je aan het lezen bent.

We doen wat we kunnen is een bijzonder boek en zeker een herlezing waard. Ik ben benieuwd wat ik er de volgende keer van zal vinden. Voor nu krijgt het 3 sterren.

Reacties op: Wirwar

83
We doen wat we kunnen - Lykele Muus
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het boek vanaf € 20,00
E-book prijsvergelijker