Nacht zonder einde is het derde boek dat de Nederlandse schrijfster Carla Vermaat onder haar pseudoniem Mary Morgan op de markt brengt. Haar vorige boeken werden geprezen omwille van de perspectiefkeuze en de verrassing aan het einde van de plot. Ook dit keer zijn dat weer de sterke punten van Morgan.

Nacht zonder einde gaat over Rachel die, na een weekendje met haar vriendin, thuiskomt en wacht tot Hugh, haar ex-man, hun vijfjarig dochtertje Sophie weer terug naar huis brengt. Hugh is te laat maar dat is wel vaker het geval, en dus maakt Rachel zich aanvankelijk geen zorgen. Als het langzaam nacht wordt en ze van Hugh’s huidige vriendin hoort dat hij in London zit, gaat ze ervan uit dat Sophie mee is voor een gezellig weekendje weg. Als ze Hugh de volgende dag te pakken krijgt en hij zegt Sophie niet opgehaald te hebben, staat haar leven even stil. Langzaam verandert Rachel in een apathische vrouw die de waarheid nog niet onder ogen wil zien. De dagen daarna blijven Hugh, Rachels moeder en de behulpzame buurman Dave bij haar in de buurt terwijl de politie op zoek gaat naar Sophie. Als een paar dagen later het lichaam van een kind wordt gevonden, lijkt de nachtmerrie niet meer op te houden.

Mary Morgan heeft deze thriller grotendeels op een krachtige manier geschreven. De korte hoofdstukken en de prettige schrijfstijl lezen als een trein. De lezer ziet alles door de ogen van de moeder en kan zich zodoende volledig inleven. Gevoelens van machteloosheid overheersen. Dat de lezer meegezogen wordt, blijkt wel uit het feit dat hij Rachel constant wil aansporen om actie te ondernemen. Zoals bij elke thriller ligt de verdenking al snel op bepaalde personen. Zonder al te veel weg te geven, moet gezegd worden dat de plot simpel lijkt te zijn. De lezer heeft al vrij snel in de gaten wie er niet te vertrouwen is. Toch blijkt aan het eind dat de vork toch iets anders in de steel zit. Heel origineel is het niet, maar de lezer wordt voldoende om de tuin geleid.

Het verhaal begint heel sterk, waarbij de angst, onzekerheid en wanhoop van de pagina’s afdruipen. Naar het einde toe wordt het verhaal jammer genoeg ongeloofwaardig. Rachel maakt een aantal vreemde keuzes, die Morgan wel in de context probeert te plaatsen en probeert goed te praten, maar wat niet echt lukt. Vooral het laatste hoofdstuk, waarin alle eindjes aan elkaar geknoopt worden, slaat door. Rachel probeert daar in het reine te komen met ongeveer alles wat er gebeurd is en dat is echt te zoetsappig opgeschreven. Jammer van de in het begin veelbelovende plot. Ook jammer zijn de typefouten die in het boek te vinden zijn. Al met al is het een spannend en vermakelijk boek, dat helaas niet boven de middelmaat uitstijgt.

Reacties op: Naar het einde toe ongeloofwaardig