Het is lang geleden dat ik zo'n goed geschreven, gevoelige roman heb gelezen. Prachtig verhaal over 5 vrouwen die verwant zijn: oma, 2 dochters en 2 kleindochters. Wat gebeurd er met deze vrouwen als ze geconfronteerd worden met scheiding, ziekte en dood.
Het boek bestaat uit drie delen die weer opgedeeld zijn in hoofdstukken en deze bestaan weer uit alinea's dan weer wat langer en dan weer kort. Wat ik het begin wel wat verwarrend vond is dat zowat iedere alinea over een andere vrouw gaat. Omdat alles in de ik-vorm is geschreven had ik soms even nodig om te achterhalen over wie het volgende stukje ging.
Ik sluit me aan bij de mening van Sonja: ongelooflijk dat dit boek door een man is geschreven!

Reacties op: Recensie Zo veel leven