Advertentie

Ik had hoge verwachtingen voor dit boek. Deels omdat het de uitgever zodanig aansprak, maar misschien ook omdat ik Pamela leerde kennen via Sweek.
Die verwachtingen zijn ook wel waar gemaakt. Ik durf zelfs toe te geven dat het boek veel beter was dan wat ik ervan verwacht had. Ook totaal anders dan wat ik voor ogen had.

Het boek is zeer confronterend. Ik weet uiteraard niet hoe een andere lezer dit ervaart, maar voor mij bracht Raaf een stukje van mezelf met zich mee. In donkere periodes voelt het soms ook weleens dat je wat rondwandelt, zonder te weten waar naar toe. Dan moet je ook op zoek naar kleur.
Het verhaal van Raaf bracht mij terug naar mijn eigen donkerste periode. Hoe ik in die tijd ook op zoek moest gaan naar hele kleine dingen die de dagen beter maakte. Het boek beschrijft zeer mooi hoe Raaf kleuren gebruikt om haarzelf weer op het rechte pad te brengen. Hoe ze op zoek gaat naar kleine dingen in het leven.
Voor mij was dit een zeer aangrijpend en emotioneel boek. Misschien deels omdat het inderdaad die eigen emotie meebracht. Al denk ik dat het voor iedereen wel kan binnenkomen. We zijn allemaal wel eens op zoek naar kleur in ons leven.

De schrijfstijl is ook heel typerend. Een zeer beschrijvende, maar niet zo zeer opsommend, waar een klein poëtisch tintje in verwerkt zit. Het is uiteraard proza, maar er zitten toch enkele zinnen in die ook vrij poëtisch zijn.
Daarnaast zit er in de schrijfstijl soms ook wat humor of sarcasme. Deels door de dialogen en gedachten van de personages, maar ook tussen de regels door. Ondanks dat dit aanwezig is, maakte het niet zo zeer verschil voor het emotionele gehalte van het boek. Normaal gezien maakt dit een boek net luchtig, terwijl het voor mij eerder aanvoelde alsof het die donkere periodes en situaties benadrukt werden. Dat de focus wel aanwezig bleef, waar die nodig was.
Voor mij had de schrijfstijl hier en daar wel wat volwassener mogen overkomen. Dat het soms wat teveel terug greep op een jonger publiek. Dat er qua woordkeuze ook weleens een moeilijker woord gekozen mocht worden. Het was ook fijn om te zien dat er een middenweg werd gezocht tussen Nederlands dat zowel in Vlaanderen als Nederland algemeen te begrijpen is, als het Nederlands dat je vaak als typisch aanschouwt. Dat maakte het boek ook een stuk toegankelijker.

Op vlak van de plot, het duurde een tijdje voor ik echt doorkreeg waar het verhaal van Raaf naartoe leidde. Het deed me een beetje denken aan het type boeken zoals 'Daan en Nadia', 'Niet te filmen', 'instructions to a second-hand heart',...
Daar bedoel ik boeken mee die niet zo zeer een plot willen vertellen, maar meer geschreven zijn voor een boodschap over te brengen. Iets wat je in dit boek meermaals vindt. Er zijn een heleboel boodschappen aanwezig voor de lezer die door iedereen persoonlijk geïnterpreteerd kunnen worden. Dat geeft het boek een bepaalde interactie met de lezer.
Qua spanningstechnieken liep de schrijfstijl zeer vlot. Voornamelijk omdat er met tijd gespeeld wordt door bijvoorbeeld flashbacks. Dus schrijftechnisch was dat zeer zeker een sterk boek.

Ik denk dat het enige 'kritiek' puntje is dat Raaf een grotere evolutie had kunnen doormaken als personage. Je merkt wel dat ze verandert, verder komt in het leven, maar toch niet voldoende.
Zeker nadat ze alles op een rijtje ging zetten van 'mijn beste vriendin dit, en mijn beste vriendin dat'. Daar was ik een beetje aan het wachten op de moment waarop Raaf zei 'oei ik zag de dingen anders dan hoe ze waren'. Dat de band tussen de meisjes zou veranderen.

Overigens een zeer goed YA boek dat een heel duidelijke en emotionele boodschap met zich meedraagt. Is zeer vlot geschreven, kan je in een ruk uitlezen (als je niet zoals mij een boekhuiler bent, dan heb je een dag of twee nodig).

Reacties op: Aangrijpend verhaal

15
De geur van groen - Pamela Sharon
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Bestel dit boek bij Libris.nl Bestel het boek vanaf € 19,99 Bestel het e-book € 8,99
E-book prijsvergelijker