Erudiet, vlot geschreven, geestig, spannend, kruising tussen een 'coming-of-age-roman' en een detective, een verhaal dat sterk doet denken aan 'De verborgen geschiedenis', maar dat niveau niet haalt, maar vele malen beter is dan bijvoorbeeld 'De waarheid over de zaak Harry Quebert'.

Ik heb het boek gelezen als een stoomtrein, of zoals op de achterflap wordt geciteerd: '...als een storm...'

Ik was aangenaam verrast, en heb veel commentaar gelezen op de vele verwijzingen naar films en literatuur en soms ook url's in het boek. Ik persoonlijk vond dat wel vermakelijk en ik vermoed dat de helft of meer van die verwijzingen, verwijzingen zijn naar zelfbedachte titels, met een leuke naam, hetgeen ik knap vond en zeker niet storend, integendeel.

Samenvattend zal ik het boek omschrijven in één zin, die er in voorkomt:
'Weglopers en wezen, ze worden ontvoerd, vermoord - ze verdwijnen uit de officiële archieven. Ze laten alleen een naam achter en zelfs die wordt uiteindelijk vergeten.' (Calamiteitenleer voor gevorderden, Pessl, 2006).

Reacties op: Gelezen als een stoomtrein