Voormalig strafpleiter William Lashner (1957) verblijdt Nederland met zijn derde roman. In de USA zijn ze inmiddels al bij zeven gepubliceerde verhalen; allen met als hoofdpersoon Victor Carl. Het in 2003 verschenen Fatal Flaw is in opdracht van de A.W. Bruna Uitgevers vertaald en ligt nu in de boekhandel met de Nederlandse titel Verdiende Straf. Het wachten is nu nog op de overige vier vertaalde manuscripten, want deze talentvolle schrijver weet als geen ander drama met spanning en humor te combineren.
Advocaat Victor Carl werkt zich in Verdiende Straf weer eens in de nesten. Zijn geheime verhouding met de beeldschone Hailey Prouix wordt, als zij vermoord wordt aangetroffen, ruw afgekapt. Een verdachte wordt, in de persoon van advocaat Guy Forrest, al gauw gevonden. Guy, de verloofde van Hailey en tevens een oude studievriend van Carl, heeft namelijk geen alibi. Als dan ook nog zijn vingerafdrukken op het moordwapen worden gevonden en hij een ijzersterk motief blijkt te hebben, wordt Guy Forrest voor moord aangeklaagd. Victor, gevraagd om als zijn strafpleiter op te treden, neemt de opdracht van zijn vriend aan. Hij wil hem echter niet vrijpleiten, hij wil wraak! Om zijn maîtresse te wreken gaat hij tot het uiterste om zijn cliënt veroordeeld te krijgen. Maar naarmate de zaak vordert en er meer aanwijzingen op tafel komen, slaat de twijfel toe. Is zijn kameraad wel schuldig, of wordt hij erin geluisd? Als justitie vasthoudt aan de aanklacht tegen Guy, zit er voor Victor niets anders op dan zelf op onderzoek uit te gaan. Al was het alleen maar om zijn eigen geweten te sussen.
Met Victor Carl heeft William Lashner een ijzersterke troef in handen. De advocaat wordt heel menselijk beschreven. Hij is vreselijk irritant, zit vol zelfspot, heeft de nodige humor, bezit een dosis medeleven en is een vreselijk watje. Zonder deze eigenschappen te overdrijven, weet de schrijver door deze stemmingen heen te laveren. Het is een genot om te lezen. Was in De Verliezers een mysterieuze tandarts nog de smaakmaker, in Verdiende Straf wordt deze rol vervuld door detective Phil Skink. Het is een aartslelijke man, die in eerste instantie iedereen de schrik op het lijf jaagt, maar een goed hart blijkt te hebben.
Het verhaal wordt rustig opgebouwd. Het lijkt algauw een uitgemaakte zaak. Uiteraard zit er onder dit dunne bovenlaagje een groot mysterie, dat gaandeweg onthuld wordt. De lezer(es) wordt langzaam meegevoerd in het grote drama waaruit het leven van Haley Prouix bestaan heeft. De spanning wordt steeds iets meer opgevoerd. De enige oplossing om hieraan te ontkomen is doorlezen!
Dit is het tweede boek dat ik van schrijver William Lashner gelezen heb. Conclusie: Als hij zo doorgaat komt hij met gemak in mijn persoonlijke top 5. Ik heb veel te kort kunnen genieten van Verdiende Straf. Dat is dan ook het enige punt van kritiek dat ik kan vinden.

Reacties op: Begraven maar nog lang niet vergeten