Grant Foster moet de verdwijning van de veertienjarige Naomi Drake op zien te lossen. Al snel ziet hij overeenkomsten met de verdwijning van een bijna even oud meisje, Lonie Stamey, drie jaar eerder. Op zoek naar overeenkomsten tussen de meisjes roept hij de hulp in van Nigel Barnes, die alles weet van genealogie, en dan blijkt dat de gezamenlijke geschiedenis van de twee families teruggaat tot maar liefst 1890. En dat terwijl de meisjes dat niet wisten.

Waddell heeft een fascinerend verhaal neergezet over oude familiegeheimen, die echter met moderne technieken al snel ontrafelt worden. Het ergste is nog dat blijkt dat er mensen zijn die van plan zijn om ‘afstammelingen tot in de vierde graad’ van een bepaald jong stel te vermoorden, louter omdat dat jonge stel volgens de toen geldende normen niet bij elkaar had mogen zijn. Het is verbazingwekkend en daarom duurt het ook even voor Fosters collega’s geloven dat de verdwijningen – en moorden – hier het gevolg van zijn. Waddell schrijft meeslepend en intelligent, weet een plot neer te zetten en de aandacht van de lezer moeiteloos vast te houden. Een aanwinst! (Door: Jannelies Smit)

Reacties op: meeslepende en intelligente schrijfstijl