Bitten (Gebeten) is een goed boek met weerwolven zoals weerwolven naar mijn mening bedoeld zijn. Dus geen monsterachtige wezens die hersenloos mensen afslachten, maar weerwolven die lichamelijk in staat om in een wolf (of juist weer mens) te veranderen en ook geestelijk zowel menselijke als dierlijke eigenschappen bezitten. Complimenten voor Kelley Armstrong; ze heeft de eigenschappen van echte wolven indrukwekkend goed in de (karaktertrekken van de) personages verwerkt.

Elena, de hoofdpersoon van dit boek, is een sterke, onafhankelijke vrouw. Toch worstelt zij met haar identiteit nadat ze een weerwolf is geworden; het boek bevat hierdoor aardig wat diepgang. Het verhaal is vanuit het eerste perspectief geschreven, waardoor je je steeds beter in de hoofdpersoon kunt verplaatsen. Ook krijg je steeds meer inzicht in Elena’s verleden door middel van allerlei terugblikken; mede door deze niet-chronologische schrijfstijl is het moeilijk om het boek weg te leggen.

Het verhaal is een perfecte mix van spanning, drama en humor en het leest lekker weg. Bepaalde scenes zijn wellicht een beetje te levendig beschreven, maar vanwege de veelzijdigheid van het verhaal is dat niet storend.

Bitten (Gebeten) is het eerste deel van de ‘Women of the Underworld’ serie, maar toch kan het ook gezien worden als een op zichzelf staand boek. Je kunt gewoon genoegen nemen met het einde (zonder allerlei cliff-hangers / losse eindjes o.i.d.) en zit na het lezen van dit boek dus niet direct aan de hele serie vast. (Maar de kans is echter wel groot dat je na Bitten meer leesvoer van Kelley Armstrong wilt...)

Kortom; voor liefhebbers van weerwolven, spanning, humor en diepgang is Bitten een boek om je tanden in te zetten!

Reacties op: om je tanden in te zetten