Een bijzonder boek dat het leven beschrijft van Ned, die opgroeit in een gebroken gezin, in het vervallen stadje Mohawk. Een somber stadje waarbij je nog steeds de herinnering voelt van wat er ooit wel was. Volgens Ned’s overleden grootvader waren er vier seizoenen in Mohawk: Onafhankelijkheidsdag, Kermis in Mohawk, het Vogelvreten en Winter. Aan de hand van deze vier thema’s wordt het leven van Ned beschreven. Ned’s vader is aan de drank en zijn moeder krijgt steeds meer psychische problemen. Zijn vader, Sam Hall, verlaat het gezin bij de geboorte van Ned en laat zich 6 jaar niet zien. Ned, die op school voor het gemak maar vertelt dat zijn vader dood is, ziet op een dag zijn vader voor hem staan. Zijn vader eist zijn rechten als ouder weer op. Vanaf nu duikt hij tweemaal per week op de meest ongelegen tijden op, waarna zijn moeder steevast de politie belt. Zijn vader gunt zijn vrouw geen nieuwe relatie. Ned groeit in eerste instantie op bij zijn moeder. Wanneer deze geestelijk instort, neemt zijn vader hem echter in huis. De vrienden van zijn vader, waar hij vanaf nu mee te maken krijgt, zijn van een bepaald slag. Ze hebben bijnamen als de Gladde, de Dunne en Watje, en hun leven bestaat uit drank, leugens, vechtpartijtjes, de politie om de tuin leiden en obscure handeltjes. Een leven waaruit ontsnappen bijna onmogelijk lijkt. De personen in dit boek worden op zo’n manier beschreven dat je ze sympathiek gaat vinden, ondanks hun niet zo leuke eigenschappen. Ned’s vader, die hem niet bepaald een stevige, stabiele jeugd geeft, zorgt regelmatig voor humor in het boek. Russo weet karakters en gebeurtenissen zo te beschrijven dat je het als een film doorloopt en het aanvoelt alsof je erbij aanwezig bent. Ondanks de humor en de sympathie die je voor de personen krijgt, heeft het boek ook een serieuze ondertoon. Er zijn natuurlijk gezinnen en kinderen die daadwerkelijk op deze manier opgroeien. Russo zelf bijvoorbeeld. Maar je voelt ook de liefde van een vader voor zijn zoon. En voor mij maakt dat dit boek bijzonder; humor en realiteit binnen een boek.

Reacties op: Recensie Schadevolle jaren