Advertentie
    Diana Mom Hebban Recensent

In december 2013 verscheen het eerste deel van de Nachtjagers-serie van Jeaniene Frost. Een eerste deel dat naar veel meer smaakte. Reden om uit te kijken naar Met een been in het graf, de titel van het tweede deel in de serie, waarmee we weer thuis komen. Cat en Bones leken op ons gewacht te hebben.

Met een been in het graf gaat niet direct door op het eerste deel. We zijn inmiddels vier jaar verder. Cat werkt als vampire slayer voor de geheime dienst en Bones heeft ze afgezworen. Contact met hem kan zijn dood betekenen en ze houdt te veel van hem om hem te verraden. Ze weet het leven weer op te pakken en krijgt zelfs een vriend, Noah. Alles lijkt gesmeerd te lopen, totdat Bones opeens verschijnt op de bruiloft van Cats beste vriendin. Hoe lang zou het Cat lukken om haar gevoelens voor Bones te verbergen? En wie wil Cat dood hebben?

Cat is een heldin. In de eerste tachtig pagina’s is Bones in geen velden of wegen te bekennen. Totaal geen probleem. Het verhaal met alleen Cat staat. Ook zonder Bones is Cat een chick met ballen. Prachtig is hoe zij de leiding neemt over het team en iedereen naar haar luistert. Maar ook de bijlijnen, zoals haar relatie met Noah en de verliefdheid van collega Tate, worden goed, lekker en spannend beschreven. Vanaf de eerste pagina zit je in het verhaal. Als je dacht dat de eerste pagina's spannend waren, vergis je je. Op het moment dat Bones ten tonele komt, voel je de spanning van elke pagina stralen. Bones en Cat is synoniem voor seksuele spanning. Erg? Nee. Lekker? Zeker. De situaties waarin Cat en Bones verzeild raken zijn bij vlagen grappig, soms vertederend, maar vooral fijn.

Natuurlijk is Met een been in het graf niet een of ander liefdesverhaal. Liefde speelt een belangrijke rol. Maar ook de jacht op de ondoden en het feit dat iemand Cat dood wil hebben is duidelijk een belangrijke lijn in dit boek. Waar Cat en Bones in deel één al een bijzonder goed team bleken, zijn ze dat in deel twee ook. Wel op een andere manier. Maar anders kan goed zijn.

Erg fijn waren ook de onverwachte wendingen. Cat komt achter dingen die je als lezer totaal niet aan ziet komen. Vol spanning en verbazing kun je dan niets anders doen dan verder lezen. Want wat heeft die met die te maken? En hoe gaan Cat en Bones zich nu weer uit deze situatie redden? Deze vragen, en de relatief korte hoofdstukken, zorgen ervoor dat het boek een echt pageturner is.

Met een been in het graf is wederom een heerlijke vampierenroman. De spanningen tussen Cat en Bones, maar ook de werkwijze van Cat, later samen met Bones, en de heerlijke schrijfstijl maken deze serie tot een van de favorieten. Op naar het derde deel, Op de bodem van het graf, dat helaas pas verwacht wordt in december 2015.

Reacties op: Pas op voor de Rode Dood