Het boek leest als een cobinatie van een baantjer boek, met de bijbehorende traagheid in het begin en een aflevering van CSI. Dat laatste komt voornamelijk omdat ik daar een groot fan van ben, en een duidelijke paralel zie met het boek, doordat Reilly Steel ook een onderzoekster is.
Had al vrij snel in het boek een idee over de afloop, vraag me af of dat de bedoeling was van de schrijfster of dat dat komt doordat je veel soorgelijke boeken al hebt gelezen.
Het boek had ik in twee avonden uit. Ik vond het geen literair hoogstandje, sommige dingen hangen daarvoor teveel van toevalligheden aan elkaar of zijn wel erg ver gezocht.
Niettemin heb ik wel plezier beleefd aan het lezen van het boek en zal ik het boek zeker aanraden aan een ander. Ga het boek nu eerst maar eens doorgeven in de familie, er zijn er vast nogmeer die het wel willen lezen.

Reacties op: