Elise Hermans Hebban Recensent

elk hoofdstuk was ik meer benieuwd naar wat er komen ging.,De Hongerspelen van Suzanne Collins. Wat was ik blij toen ik dit boek thuis kreeg opgestuurd. Ik wou het boek al lang eens lezen, want ik had er al veel over gehoord. Ik ben diezelfde avond nog begonnen met lezen en de volgende ochtend was het boek al uit. Ik heb een hele nacht doorgelezen, maar ik kon nu eenmaal niet stoppen.
Wat ooit Noord-Amerika was, wordt nu Panem genoemd. Katniss Everdeen woont in het 12e en armste district, samen met haar moeder en lieve kleine zusje Prim. Ze leiden een hard en armoedig leven en gaan gebukt onder het strakke regime van het rijke Capitool. De jaarlijkse trekking voor de Hongerspelen komt er aan. Georganiseerd door het Capitool, als herinnering aan vervlogen harde tijden en als bron van leedvermaak voor het grotendeel van Panem. In district 12 zit iedereen in angst. Wie zal er nu getrokken worden? 24 tributen, van elk district een jongen en een meisje, door loting aangewezen, gaan de strijd met elkaar aan. Op leven en dood. Als Prim wordt getrokken als tribuut, geeft Katniss zich op in haar plaats, om het leven van haar zusje te sparen. Katniss wordt ruw ondergedompeld in een wereld van welzijn, waar het draait om publiciteit, reclame, manipulatie, reality-tv. Een wereld van dood, haat en angst. Het instinct om te overleven neemt het over. Maar hoever kan je gaan? Hoever wil je gaan?
Opgejaagd worden, in doodsangst zitten, moord, romantiek, bedrog, vriendschap en wraak… Alle thema’s komen aan bod. Het boek is subliem. Ik heb me geen enkel moment verveeld en heb het in één ruk uitgelezen. De hongerspelen werd al hoog aangeschreven en ik vind niets overdreven. Het is geweldig. Je leeft echt mee met het verhaal, ook al zijn het geen waarschijnlijke situaties. Het is een jacht, maar dan op mensen, op elkaar. Het boek is prachtig opgebouwd. Je wordt ondergedompeld in het harde leven van het hoofdpersonage, en je krijgt te maken met de verborgen haat tegen het Capitool en het harde leven van de mensen in District 12 en in het bijzonder van Katniss en haar gezin. Iedereen heeft schrik voor de trekking, maar niemand spreekt er over. Wanneer het gevreesde toch gebeurt, vertrekt Katniss naar het Capitool en wordt ze voorbereid op de strijd. De gevoelens zijn heftig en erg goed meegegeven, ze worden bijna tastbaar. De overgangen zijn prachtig en het boek is zeker en vast niet meteen voorspelbaar. Er zitten goede en verrassende wendingen in. Ik vond het fantastisch en werd meteen meegetrokken in het verhaal. Bij elke zin, elk hoofdstuk was ik meer benieuwd naar wat er komen ging. De spanning stapelt zich op met elke pagina die je omdraait.
Ik heb getwijfeld, maar ik heb echt niets op het boek aan te merken. Daarom geef ik het boek vijf sterren. Erg veel, maar het is écht goed. Ik kon pas stoppen met lezen bij de laatste pagina. En dat is wat een thriller, of een goed boek hoort te doen. Ik ga zo snel mogelijk naar de bieb voor het vervolg: Vlammen. En dan nog wachten op deel 3. Want ik wil ze allemaal gelezen hebben. De Hongerspelen is zeker het lezen waard!

Reacties op: Ik vond het fantastisch en werd meteen meegetrokken in het verhaal. Bij elke zin