Dit boek gaat over een rechtszaak. Een rechtszaak op het eiland San Piedro, dat ligt voor de Amerikaanse westkust. In die zin zou je het boek een misdaadroman of een detectiveroman kunnen noemen. Maar voor het verhaal alleen hoef je dit boek niet te lezen. Het zou te veel inspanning en concentratie vragen. Dit boek gaat niet alleen over een rechtszaak. Het is meer nog een psychologische roman, een liefdesroman, een oorlogsroman, een zedenroman.
Het beschrijft de natuur op het eiland, de onderlinge omgang, het leven van de bewoners, hun karakters, hun leven en hun levensloop, de gevoelens van liefde en/of toewijding van de vele verschillende personen. En dat alles tot in de diepste details. Het boek heeft hierdoor ook een zekere traagheid, maar op elk moment ervaar je een gevoel van nabijheid als het gaat om de beschreven schoonheid van de natuur, het vanzelfsprekende dagelijks leven op het eiland, de geslotenheid van de vissers en van hen die de gruwelen van de tweede wereldoorlog meemaakten, de oorlog zelf,en alle gebeurtenissen en gevoelens rondom de hoofdpersonen en hun levensloop en de gebeurtenissen rondom de rechtszaak. Het is veel, heel veel. Het is een boek over ceders en over sneeuw, over leven, liefde, diepe vriendschap, maar ook haat. Een boek waarin je je bijna één voelt met de eilandbewoners. Het heeft iets poëtisch voor wat betreft de beeldvorming en de sfeertekening. Het is mooi!

Reacties op: Recensie Ceders in de sneeuw