Advertentie

de smaak van wijn,De vijfenvijftig jaar oude Brit David Hewson verruilde zijn loopbaan als journalist voor een carrière als misdaadauteur. Hij is bij ons vooral bekend van zijn reeks met Nic Costa en Teresa Lupo, maar hij publiceert ook regelmatig op zichzelf staande boeken, die momenteel niet meer of nog niet in Nederlandse vertaling verschijnen. De Pantheon getuige is het derde deel in de serie waarvan er momenteel vier in het Nederlands te verkrijgen zijn. In oktober 2008 zal in Groot-Brittannië al het zevende deel verschijnen van een reeks die, voorlopig, negen delen zal tellen, want zover gaat momenteel zijn contract met de uitgever.
In De Pantheon getuige, dat zich afspeelt in de dagen voor Kerstmis in een besneeuwd Rome worden Nic Costa en zijn partner Gianni Peroni opgeroepen voor een inbraak in het Pantheon. Als ze op het plaats delict aankomen, worden ze beschoten en vinden ze het ritueel verminkte lijk van een vrouw pal in het midden van de kerk. Het onderzoek is nog niet goed en wel begonnen of de FBI komt tussenbeiden en eist het lijk op. Zeer tegen hun zin worden de Italiaanse politieagenten gedegradeerd tot loopjongens. Nic, Gianni en Teresa laten echter niet over zich heen lopen en zetten hun carrière op het spel en hun tanden in deze stinkende zaak. Al snel blijkt dat de FBI veel meer weet dan ze willen prijsgeven: het slachtoffer is al het zevende in de rij dat ontdekt worden. Is er een internationale seriemoordenaar aan het werk?
De boeken van David Hewson zijn geen pageturners die je even tussendoor verslindt zoals een snelle hap. Het zijn boeken waar je eens rustig moet voor gaan zitten en die je traagjes en met veel smaak degusteert om zo van alle aspecten te kunnen genieten. En dat is niet het enige waarmee ze zich onderscheiden van het gros.
Zo staat de auteur er ook om bekend dat hij zijn helden niet spaart: persoonlijke misère, professionele tegenslagen en het letterlijk delen in de klappen zijn hun deel. En laat onder andere deze aanpak er nu net verantwoordelijk voor zijn dat zijn levensechte figuren, die soms wat problemen hebben met gezag, op veel symphatie kunnen rekenen bij de lezer. Als hij dan ook nog kiest om zijn verhalen in Rome, zowat het mooiste decor dat een boek kan hebben, te laten afspelen kan het bijna niet meer stuk.
De Pantheon getuige telt meer dan driehonderd bladzijden die verdeeld zijn in luttele vier hoofdstukken die elk een dag beslaan en waarvan de ontknoping op Kerstmis valt. Nu is het best begrijpelijk dat veel lezers moeite hebben met deze indeling, want het merendeel van de lezers prefereert korte hoofdstukken.
Dit boek is meer dan een spannend boek, want het ademt de typische Italiaanse sfeer van de eerste letter tot aan het laatste punt: de geur van koffie; de smaak van wijn; en het belang van gezelligheid worden door de auteur zo mooi met het verhaal verweven dat menig lezer een beetje verliefd zal worden op Italië in het algemeen en Rome in het bijzonder.
Maar het beste moet nog komen: het verhaal zelf. De auteur is erin geslaagd een prachtig plot te bedenken en heeft dat met zeer veel kundigheid uitgewerkt tot een boek vol afwisseling, verrassingen, menselijkheid en actie. De Pantheon getuige is niet alleen het beste van de drie, maar deze stijgende lijn houdt ook belofte in voor de toekomst.
Ondanks zijn afwijkende aanpak heeft David Hewson met dit boek de perfectie benaderd en zodoende een absolute aanrader afgeleverd die niet alleen verplichte lectuur zou moeten zijn bij de thrillerlezers, maar ook bij alle Italië-adepten.

Reacties op: De geur van koffie