Lang geleden toen de dieren nog spraken schreef Michael Crichton spannende techno-thrillers. Maar meer en meer laat hij zijn boeken evolueren tot instrumenten om een – lees zijn – standpunt te verkondigen over maatschappelijke problemen. In Staat van angst was hij nog zo fair ons zowel de argumenten pro als contra de revue te laten passeren en pas in het nawoord zijn standpunt, dat de opwarming van de aarde geen probleem is, kenbaar te maken. Maar in Next horen we maar een klok luiden: iedereen zal geweten hebben dat de auteur zich afzet tegen het huidige Amerikaanse beleid inzake genetisch onderzoek.

Via een resem korte verhaallijnen maken we kennis met een aantal aspecten van de genetica en hun toepassing, om wat later met de neus op de feiten gedrukt te worden dat er van alles en nog wat schort aan zowel beleid, onderzoekers, bedrijfleiders, sponsers... Wanpraktijken en misbruiken die de lezer de mond van verbazing open laat vallen volgen elkaar op waarbij regelmatig de gedachte “Dit kan toch niet waar zijn!”, naar boven komt, want, hoewel het allemaal geloofwaardig gebracht wordt, haalt de auteur enkel zeer onverwachte, voorbeelden aan.

En je moet het hem nageven, hij doet het met flair: in zijn welbekende vlotte schrijfstijl en met een mix van feiten en fictie probeert hij de lezers tot zijn volgelingen te bekeren. Zo is het boek, tussen de verschillende verhaallijnen door, veelvuldig gestoffeerd met, met genetica gerelateerde, krantenartikels, waarvan er een aantal ook in België en Nederland gepubliceerd werden en dus bekend in de oren klinken. En om het geheel nog beter als zoete pap te kunnen serveren let hij er voor op het technische taaltje tot een absoluut minimum te herleiden.

Het verhaal zelf heeft eigenlijk niet veel om het lijf, maar de auteur is gelukkig professioneel genoeg om er een bevredigend, maar een typisch Hollywood einde aan te breien zonder losse draadjes.

Een score geven aan dit boek is geen makkelijke taak, want afhankelijk van het perspectief waaruit men het boek benadert varieert de beoordeling van redelijk tot zeer goed.

Meer dan een thriller is Next een aanklacht en een waarschuwing. En Michael Crichton lijkt meer en meer te evolueren naar een bekeerde atheïst, die nu absoluut op kruistocht wil. Zeg maar de intuellectuele versie van Michael Moore.
Hopelijk schrijft hij binnenkort, als de dieren terug spreken weer eens een echte thriller.

Reacties op: Afhankelijk van het perspectief waaruit men het boek benadert varieert de beoordeling van redelijk tot zeer goed.