Net als Waar je valt (een latere roman van M.J. Hyland) gaat Hoe het licht binnenvalt over een jong persoon en de wijze waarop deze de wereld beleeft. In dit geval gaat het om Louise (Lou), een Australisch meisje van 16 dat in het kader van een uitwisselingsproject naar Amerika gaat om daar een jaar lang bij een gastgezin te wonen. En net als Waar je valt speelt deze roman zich af op de vierkante meter: aan de keukentafel, op de bank voor de televisie, in een auto. Geen grote beschouwingen, maar kleine en precieze observaties door de opmerkzame hoofdpersoon. Lou is een intelligente en leergierige meid die maar moeilijk aansluiting vindt bij de mensen om haar heen. Ze hunkert naar warmte en aandacht, maar gaat die ook als een echte puber uit de weg. Ze wil gekend en bemind worden, maar laat zich nooit echt kennen of beminnen. Hyland schrijft dicht op de huid, menselijk, zet meteen een sfeer neer, laat overal de humor en tragiek van het leven in doorschemeren. Ze schrijft bovenal geloofwaardig: Lou is echt een meisje van 16, met oorspronkelijke ideeën en onzekere momenten, met de weerbarstigheid die de meeste pubers eigen is. Prachtig boek weer! Hyland heeft er een fan bij, zoveel is zeker.

Reacties op: Recensie Hoe het licht binnenvalt