Ik vond het over het geheel genomen best een aardige roman, maar echt overtuigd ben ik toch niet. Afgezien van enkele ontroerende passages en komische fragmenten, was het verhaal me nét iets te breedvoerig en langdradig. De hoofdstukken waarin Wilbur als 21-jarige in de ik-persoon aan het woord komt, boeiden me meer dan die waarin zijn jeugdjaren worden beschreven. Alles bij elkaar had ik er veel meer van verwacht. Dus helaas moet ik me aansluiten bij de woorden van Lente: "Wilbur is niet in mijn hart gaan zitten en ook niet de andere personages". Toch drie duimpjes, twee voor het verhaal en eentje extra voor de vormgeving van het boek, mooi gebonden met een chic leeslint.

Reacties op: Recensie Naar huis zwemmen