Advertentie

Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen. Het verhaal wordt langzaam opgebouwd waarna het als een sneltrein verder gaat en je inderdaad niet meer kunt stoppen met lezen. Je moet weten hoe het zit. Op sommige punten had ik wel zoiets van; 'Wil ik nog wel verder lezen? Wil ik dit wel weten?' De ontknoping en het einde is formidabel, hoewel ik wel een vraagteken op zet bij de ontknoping.
Een oude vriend waar je dagen bij opgesloten zit herken je toch wel op een gegeven moment aan zijn stem? Er moet toch iets van herkenning dan inzitten? Ik lees namelijk nergens enige twijfel en dat terwijl hij wel veel aan Max terug denkt...
Dit boek was voor mij toch te luguber en te gruwelijk. Ik begrijp wel waarom de meeste mensen dit boek helemaal het einde vinden, maar het is niet voor mij weggelegd. Het is een verhaal waar je over na gaat denken en wat je ook niet zomaar weer vergeet. Bizar gewoon...

Reacties op: Recensie De kleur van het duister