Dit is een boek dat je grijpt. Je wordt steeds heen en weer geslingerd tussen de hoofdpersonen. Dan weer sta je volledig achter de ouders die hun ene kind, lijdend aan leukemie, proberen te redden door de geboorte van een ander kind dat donor kan worden. Even later sta je pal achter dat jongste kind dat op een goede dag, na járen doneren, zegt 'En nou is het mooi geweest, ik wil zelf beslissen wat er uit mijn lijf gebruikt wordt ten behoeve van mijn zus!' En alsof dat nog niet genoeg is wordt je meegesleurd de rechtzaal in én is er een zeer verrassend/schokkend eind. Een absolute aanrader dus!

Reacties op: Recensie De tweede dochter