'Zelf' is een fictieve autobiografie.

Het verhaal speelt zich af vanaf de vroegste jeugd van de verteller tot zijn 30e levensjaar.
Persoonlijk vind ik de beschrijvingen van de kinderjaren het sterkst. Het is domweg prachtig beschreven hoe het jongetje min of meer ontdekt hoe de wereld in elkaar steekt en wat er wel en niet klopt met zijn logica. De ideeën van het jongetje zijn prachtig en origineel en enkele ervan blijven als een rode draad door het verdere verhaal lopen.

De eerste helft van het verhaal, de jeugd van de vertellen tot een jaar of 16, is ronduit vrolijk, hilarisch en optimistisch.
Rond de 1e geslachtsverandering, wordt de toon van de roman minder vrolijk.
De ronduit afschuwelijke gebeurtenis die wederom leidt tot een geslachtsverandering en wat daarna komt, is vrij deprimerend. En toch volgt helemaal op het eind toch nog een goede afloop.

De 2e helft van het boek, hoewel goed, vond ik minder sterk dan het eerste. Deels omdat ik ergens niet kan geloven dat het jongetje dat de hele wereld aan kan, optimistisch is en zo vol van mooie en originele gedachten zit, de dramatische gebeurtenissen in zijn leven niet beter kan verwerken: ik zie het kind niet meer terug in de volwassene en dat klopt naar mijn gevoel niet.
Daarnaast heb ik het idee dat de schrijver, in deze toch wel 'bildungsachtige' roman, wil vertellen dat je mooie jaren in je jeugd voor altijd verdwenen zijn als je volwassen bent. Wellicht staat me dat idee nogal tegen, omdat ik persoonlijk het leven alleen maar leuker ben gaan vinden, naarmate ik ouder ben geworden. Ook zie ik nu, op mijn 35e, veel kanten van mezelf terug die ik als kind al min of meer had. Hetzelfde zie ik bij vrienden die ik al mijn hele leven ken. Het kan ook zijn dat de gruwelijke verkrachting van de hoofdpersoon en de gevolgen ervan, erg afstandelijk zijn beschreven, waardoor ik me er niet echt in kon leven, waardoor het verhaal naar mijn mening hier niet goed genoeg is uitgewerkt.

Al met al toch een goed boek en zeker een aanrader.

Reacties op: Recensie Zelf