Advertentie

Ik ben het met Wilko eens,ik kan het ook moeilijk plaatsen. Het (mogelijke) doel van de schrijver is geslaagd en het boek spoorde me wel aan om door te lezen. Maar het is met een onplezierige afstand geschreven, op een manier waarbij ik met geen enkele hoofd of bijpersoon ook maar enige vorm van sympathie heb gekregen.(redelijk uniek)
Een twijfelgeval voor de duimpjes..op basis van het eerste een 4, op basis van het tweede een 3, het gaat een 3 worden.

Reacties op: Recensie De witte tijger