“Het raadsel van Botticelli” is de derde roman van de Engels-Italiaanse schrijfster Marina Fiorato. Voor deze roman liet ze zich inspireren door de vele mysteriën waarin het schilderij “La Primavera” van Botticelli is gehuld.
De jonge en mooie Luciana Vetra werkt in 1482 als prostitué in Florence. Via een van haar rijke en belangrijke klanten gaat ze akkoord om model te staan ,voor diens vriend, de schilder Sandro Botticelli zijn schilderij “La Primavera”. De arrogantie van Botticelli en het gegeven dat hij haar niet vergoed voor het werk wekt bij haar heel wat woede op en doet haar beslissen om een miniatuurtje van het schilderij te stelen. Deze daad kent zeer grote gevolgen . Onmiddellijk sterven er drie personen uit haar onmiddellijke omgeving. Blijkbaar aarzelt men niet om te moorden om dit miniatuurtje terug te krijgen. Samen met een vrome , wereldvreemde maar wel intelligente novice monnik probeert Luciana te weten te komen wat het belang van het miniatuur is.
Het boek leest als een trein. Italië van toentertijd wordt door de schrijfster op een levendige en kleurrijke manier beschreven . Helaas kan je dit niet echt zeggen van het hoofdpersonage Luciana. Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat haar losbandige gedrag en dito taalgebruik representatief zijn voor een vrouw , prostitué, in de 15de eeuw. Maar los daarvan is het echt een tot de verbeelding sprekend personage net als de novice. Het raadsel is tof in elkaar gestoken maar ook wel wat langdradig.
Ik ga deze roman zeker niet slecht noemen maar voor mij persoonlijk mist hij de klasse van gelijkaardige romans geschreven door Sarah Dunant.



Reacties op: Recensie Het raadsel van Botticelli