Advertentie

Herinner je je nog de zomer van 2003? Neen, nu dat was toch die te warme zomer! Een groot gedeelte van Europa was getroffen door een eindeloos durende hittegolf. En alsof de temperatuur nog niet hoog genoeg was slaagde de kunstscene in Avignon er in om de gemoederen nog meer te verhitten. En dit met een staking gedurende het jaarlijkse theaterfestival.
In “Liefde is een eiland” is dit Avignon de achtergrond waartegen de drie hoofdpersonages tot leven komen. Marie, Odon en La Jogar. Wat is er dat hun bij elkaar brengt, wat is hun onderlinge relatie, wat is hun geheim, wat drijft hen ,… La Jogar, Mathilde, is inmiddels een gevierde actrice. Jaren hoopte de inwoners van Avignon dat “hun Mathilde” de beroemde actrice naar haar geboortestad zou terugkeren. Dit jaar is het zover. Odon Schnadel, de eigenaar van theater “ de dolle hond” is de gewezen geliefde van de actrice. Hij brengt in zijn theater dit jaar een stuk op de planken van een onbekende en inmiddels overleden schrijver. Deze veel te jong overleden schrijver is de broer van Marie . Marie, die de dood van haar broer maar niet kan verwerken, is naar Avignon gekomen om het stuk te zien en Odon te confronteren met de dood van haar broer. Maar gaandeweg blijkt niets zo te zijn als het in eerste instantie lijkt.
“Liefde is een eiland” is andermaal een prachtig geschreven roman van schrijfster Gallay Claudie . De roman leest vlot weg door het gebruik van korte zinnen en scènes. Ze weet op een sombere maar ook mooie manier de sfeer, de spanningen tussen de personages op te roepen. Ze weet je als lezer door het mondjesmaat aanbrengen van nieuwe feiten te boeien. Ze maakt je als het ware nieuwsgierig naar de plot , welke dan toch voor mij, nog een echte verrassing was!

Reacties op: Recensie Liefde is een eiland