‘Vrijheid’ van Hilary Mantel
Sinds mijn kennismaking met de romans over Thomas Cromwell, ‘Wolf Hall’ en ‘Het boek Henry’, ben ik fan van de schrijfster Hilary Mantel.
Hoewel de geschiedenis rond het huis Tudor meer mijn belangstelling heeft, zal het geen verbazing wekken dat ik, gezien mijn bewondering voor de schrijfster, heb uitgezien naar ‘Vrijheid’, het eerste deel van haar trilogie ‘Een veiliger oord’, over de Franse Revolutie.
In dit eerste deel van de trilogie geeft Mantel haar kijk op jeugd en achtergrondmilieus van respectievelijk Maximilien Robespierre, Camille Desmoulins en George Jacques Danton en zij laat de lezer meegroeien in hun ontwikkeling tot voormannen van de revolutie.
Alles wat in het boek beschreven wordt gebeurt in het licht van de geschiedenis, in een wereld van handelingen en standpunten al dan niet verenigbaar. (Blz. 45)

Vergeleken met ‘Wolf Hall’ en ‘Het boek Henry’ vind ik ‘Vrijheid’ een enigszins gecompliceerd boek, waarbij ik denk aan de afwisseling van verleden en heden en een verhaal dat staat in zowel de eerste als de derde persoon. Ook de lezer wordt bij herhaling rechtstreeks aangesproken.
Derhalve vragen inhoud en opbouw van het verhaal om opperste concentratie.
Hilary Mantel schept zowel intimiteit als afstand met haar beheerste verteltrant en prachtig taalgebruik, door Ine Willems vastgelegd in een bijzonder stijlvolle vertaling.
Het verhaal vertelt dat in Parijs, bedekt door het rood van bloed en het blauw van de hemel De Bastille wordt ingenomen en ook hoe Camille Desmoulins, het meest aansprekende karakter, daardoor naam heeft gekregen. (Blz. 260)
Vanaf nu wordt het allemaal anders.

In het voorwoord spreekt Hilary Mantel de hoop uit dat de grootsheid die zij bedoeld heeft, ondanks de compromissen die zij heeft moeten sluiten,
schittert door het verhaal heen.
Tot haar wil ik zeggen: “Mevrouw, het zou bijzonder aanmatigend zijn van mijn kant om u te willen volgen op voet van gelijkheid.
In ‘Gelijkheid’ (juni 2014), volg ik u echter maar al te graag en met bewondering”.

Reacties op: In ‘Gelijkheid’ (juni 2014), volg ik u echter maar al te graag en met bewondering”.