Mijn eerste kennismaking met Pierre Lemaitre, en ook een interessant gegeven.

Een thriller over hoe ver iemand gaat voor een baan.

We hebben Alain, 4 jaar werkeloos in zijn eigen werkgebied dan want hij heeft hier en daar wel een baantje om toch wat geld op de plank te brengen, zijn vrouw werkt ook, ze hebben twee volwassen dochters.

Dan doet er zich de kans voor om te solliciteren naar een functie van zijn niveau met bijbehorend salaris, dus kan hij zijn huis weer opknappen, niet leven van tweedehands kleding of het goedkoopste servies, tot zijn verbazing komt hij de eerste sollicitatie ronde door en de hoop bij hem en zijn vrouw leeft erg op.

Maar het zou het geen thriller zijn als er een keerzijde komt, een stagiare die geen functie krijgt bij betreffende bedrijf stelt alle andere sollicitanten op de hoogte dat deze sollicitatie procedure alleen maar schijn is en dat de kandidaat in kwestie allang gekozen is.

Wat een macaber tintje geeft is dat het bedrijf een gijzeling in scene wil zetten en zo bekijken wie er van het al reeds bestaande personeel stressbestendig is maar wat als de nepgijzeling opeens een echte gijzeling wordt.

Het boek las goed, de personages worden aan alle kanten belicht zoals alain, vrouw en dochters en ook waarom alain bepaalde keuzes maakt.

Reacties op: