Jannelies Smit Hebban Recensent

Andrew Wilson is journalist en schrijver van biografieën. Nu heeft hij zich gewaagd aan een roman. Uiteraard over een biograaf. Althans, iemand die dat heel graag zou worden.


Adam Woods is pas afgestudeerd in kunstgeschiedenis en vertrekt naar Venetië. Hij heeft een baan gekregen als leraar Engels. Bij zijn aankomst krijgt hij echter te horen dat de baan niet doorgaat. Gelukkig hebben de mensen waar hij zou gaan werken wel een ander goed idee: Gordon Crace, eens wereldberoemde auteur, woont ook in Venetië. Hij werd destijds beroemd met zijn boek 'De debatingclub', maar heeft daarna niets meer geschreven. Hij zoekt toevallig iemand die hem een beetje in het huis kan helpen. Adam gaat op sollicitatiegesprek en wordt onmiddellijk aangenomen. Gordon is intussen een heel oude man geworden, met eigenaardige gewoonten. Zo mag Adam nooit te lang weg om boodschappen te doen, en mag hij vooral met niemand over zijn werk praten. Opgewekt begint Adam aan het werk, maar al snel komt bij hem het plan boven om een biografie van Gordon te schrijven. Iets waar de oude auteur het beslist niet mee eens is.


De beklemmende stoffige sfeer in het palazzo van Crace, die zo in tegenspraak is met de jeugd en het enthousiasme van Adam, is door Wilson fraai neergezet. Zodra Adam dingen doet die Crace niet toestaat, zoals graven in zijn verleden om te proberen een biografie te schrijven, gaat het verhaal trekjes vertonen van het beroemde ‘The talented Mr Ripley’.
Adam gaat namelijk door roeien en ruiten om zijn zin te krijgen, en deinst zelfs niet terug voor pertinente leugens, bedrog en uiteindelijk moord. Dat hij in Gordon Crace echter een uiterst bekwame tegenstander heeft, die ook door roeien en ruiten gaat om het geheim van zijn verleden te verbergen, wordt langzaam maar zeker duidelijk.


Een mooie wending in de plot aan het einde van het boek maakt het feit goed dat er hier en daar wat onhandig omgegaan wordt met de dingen uit het verleden van Adam, die ook niet brandschoon blijkt te zijn. Het geheel is vlot geschreven, vlot vertaald en lekker vlot te lezen.

Reacties op: Nog niet zo talentvol als Ripley