Jannelies Smit Hebban Recensent

Ooit, jaren geleden, besprak ik enkele boeken van Gerhard Hormann. Vooral van zijn eerste boek was ik zeer gecharmeerd. Op de een of andere manier is de hij echter nooit helemaal doorgebroken (in die zin dat hij uitgebreid geroemd wordt in de pers…). Aan zijn schrijfkunst kan het niet liggen, want ook in De duistering bewijst hij dat hij zeer vakkundig "de pen" hanteert voor het neerzetten van geloofwaardige hoofdpersonen, goede plots en vooral bijzonder spannende scènes.
 
De duistering wordt gepresenteerd als ‘reli-thriller’. Bedoeld wordt dat het boek gaat over de ultieme confrontatie tussen Goed en Kwaad, die in dit boek ergens in 2006 plaatsvindt. Hier wordt niet gesproken over de verkiezingen, maar over de confrontatie van God en de Duivel. Bepaald geen nieuw thema. Toch heeft Hormann kans gezien het boek spannend en interessant te houden, vooral door zijn hoofdpersonen. Die overigens dus niet God en de Duivel zijn, maar heel gewone Nederlandse mensen. Een van hen is Eric Kramer, weduwnaar met een zoontje. Sinds zijn vrouw is overleden hoeft het leven voor hem niet meer. Zowel zijn werk als zijn verhouding met zijn zoon lijden hier natuurlijk ernstig onder. Een andere is Jas. Jas zwerft. Jas weet niks meer: niet hoe hij echt heet, niet waarom hij zwerft of hoe lang hij dat al doet. En een derde is Vader Antonius, priester in Maleisië. Een priester met een broer in Nederland, die vreemde voortekenen ziet in de door zijn vader zelfgebouwde sterrenhemel in zijn ouderlijk huis. Dan is er nog Jaap, de dikke vertegenwoordiger… die voortdurend een klein meisje vlak voor zijn auto ziet oversteken.

Zoals het in een goede thriller betaamt, maken we eerst kennis met alle personen voor zij bij elkaar komen in één zenuwslopende slotscène. En weer bewijst Hormann dat hij de kunst van het vertellen meester is: alle losse draadjes komen naadloos bij elkaar, alles valt op z’n plaats en elk figuur krijgt z’n plekje. Dit boek heeft het etiket ‘reli-thriller’ meegekregen. Zo zou je het kunnen noemen ja, omdat het tenslotte echt wel gaat over God en de Duivel. Of liever gezegd: het ultieme Goed en Kwaad. Maar laat u zich niet teveel door dit etiket beïnvloeden! De Duistering is een heel sterk boek, want het heeft echt alles wat je van een goede thriller verwacht.

Reacties op: Een heel sterk boek