Jannelies Smit Hebban Recensent

Als de jonge Sebastian op een dag moet vernemen dat zijn vader, Christian Raab, op nogal akelige manier zelfmoord heeft gepleegd, doet hem dat meer dan hij had verwacht. Christiaan is een beroemd wetenschapper maar daardoor heeft hij minder tijd genomen om een liefdevolle vader te zijn. De laatste boodschap van Christiaan aan zijn zoon, waarin hij hem laat weten veel om hem te geven, doet in eerste instantie dan ook vreemd aan. Toch vertrouwt Sebastiaan het niet, en aangezien hij een student is aan hetzelfde instituut waar zijn vader aan het hoofd stond, en hij bovendien een op een nogal cryptische manier toegang krijgt tot de 'geheimen' die zijn vader op zijn computer heeft opgeslagen, gaat hij toch op onderzoek uit. Hij wordt daarbij geholpen door de jonge journaliste Sareah, die weer heel eigen motieven heeft om de zelfmoord-theorie niet te vertrouwen.
De speurtocht van Sebastian en Sareah, die worden bijgestaan door een aantal van hun vrienden, wordt afgewisseld met transcripties van een Parlementaire Onderzoekscommissie die zich bezighoudt met eigenaardige en verontrustende gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld rond Duitse soldaten die in verre landen aan vredesmissies hebben deelgenomen. Uiteraard blijkt dat beide zaken met elkaar te maken hebben. Hoewel Sebastiaans vader een wereldveranderende ontdekking had gedaan, was hij niet bereid die te gebruiken ten dienste van machthebbers die er heel andere plannen mee hadden.
Het plot van dit verhaal grijpt terug op zaken die al eerder in het nieuws zijn geweest: de manipulatie van soldaten 'in het veld'. Schulte von Drach heeft hier zijn eigen draai aan gegeven en het geheel verplaatst naar een duidelijke, herkenbare omgeving. Sebastiaan zie je gaandeweg het verhaal zijn naïviteit verliezen maar gelukkig is hij niet de held die zorgt dat dit soort praktijken niet meer voorkomt. Ze zijn namelijk niet uit te roeien. Wellicht omdat het gebaseerd is op ware feiten is het boek helaas nét niet spannend genoeg en daar zijn de transcripties van de Onderzoekscommissies debet aan. Die halen nogal de vaart uit het verhaal.

Reacties op: Net niet spannend genoeg