Jannelies Smit Hebban Recensent

James W. Nichol is eigenlijk toneelschrijver van z’n vak. Misschien is het hierdoor dat de beelden in Nachtrit (Midnight Cab) zo helder maar toch sober beschreven worden. Hetzelfde geldt voor de personages: Walker Devereux, die als driejarig jongetje langs de kant van de weg werd achtergelaten, en Krista, die afhankelijk is van een rolstoel en ’s nachts in een taxicentrale werkt.
Hoewel Walker al drie was toen hij werd gevonden, heeft hij geen herinneringen aan zijn ouderlijk thuis. Gelukkig wordt hij met veel liefde opgevoed door de familie Devereux, maar als hij 19 is begint het toch te kriebelen. De speurtocht naar zijn echte familie brengt hem naar Ontario, waar hij op geheel onverwachte wijze een baan krijgt als taxichauffeur in de nachtdienst. Hier ontmoet hij Krista die hem wel wil helpen zijn ouders te vinden. Hun speurtocht, aan de hand van een dertig jaar oude brief en een foto, brengt hen door het halve land.
Maar zo makkelijk is het niet. Bobby is er ook nog. Bobby, die in verontrustende stukjes zijn opwachting maakt bij de lezer. Later blijkt dat hij veel, zo niet alles, te maken heeft met Walkers achtergrond, maar of dat nou zo prettig is…
Dit boek is in Canada al in 2002 uitgekomen, nadat het hele verhaal op de radio was uitgezonden als hoorspel. Het was immens populair en na het lezen van het boek weet je ook waarom. De warme en persoonlijke aandacht die Nichol heeft voor zijn personen, en de knappe wijze waarop hij het kwade genius introduceert, maken van dit boek een heel speciale mix.

Reacties op: Bijzonder beeldend