Advertentie
    Jannelies Smit Hebban Recensent

Op 28 juli 1998 werd de jonge Wies de Win in haar huis in Mierlo urenlang gegijzeld en mishandeld door een bekende van haar, de eveneens in Mierlo geboren Peter H. Elf jaar later schrijft Fleur Besters, misdaadjournalist bij het Eindhovens Dagblad, een sober maar indringend verslag van de jeugd, het opgroeien en de misdaden van deze Peter H. Hij heeft kans gezien om de pas vijftienjarige Melanie Sijbers uit het vlak bij Mierlo gelegen Geldrop te vermoorden.
Hoe kan het dat zo iemand, die al vanaf zijn vroege jeugd op het slechte pad was, na slechts enkele jaren TBS weer even zo vrolijk op de maatschappij werd losgelaten? Op die vraag tracht Fleur Besters een antwoord te vinden. En juist dat is niet zo gemakkelijk. De dames en heren van het TBS-systeem zijn echt niet genegen om volmondig toe te geven dat deze man nooit meer op vrije voeten had mogen komen.
Fleur Besters tekent het verhaal van Wies de Win op uit haar eigen mond. Wies is voor het leven getekend; niet alleen door de gebeurtenis zelf, maar ook door het feit dat Peter H. een paar jaar later ijskoud weer in haar buurt kon komen wonen… met een vriendin en kinderen! En die buurt is klein hoor… in dorpen als Mierlo en Geldrop doen verhalen al heel snel de ronde. En die arme Melanie? Die is er niet meer om het na te vertellen. Die vertrouwde Peter H., want hij was de stiefvader van haar beste vriendin. Ze is door hem meegelokt met een smoesje over de verjaardag van die vriendin, en op een gruwelijke manier aan haar einde gekomen.
Het is allemaal te erg voor woorden, maar Fleur Besters heeft in de beste traditie van de misdaadjournalistiek een goed evenwicht gevonden tussen het beschrijven van de feiten, het schetsen van de achtergronden en het beschrijven van de gevoelens bij de diverse hoofdpersonen.

Reacties op: Messcherpe beschrijvingen en uitstekende dialogen