Advertentie

Eugenio Fuentes (Spanje, 1958) heeft in het verleden meerdere bekroonde romans geschreven. Daarnaast heeft hij zich toegelegd op thrillers. Met Het bloed van engelen heeft hij zijn derde psychologische misdaadroman afgeleverd, waarin privé detective Ricardo Cupido de hoofdrol vervult.
Julián Monasterio heeft het niet makkelijk: zijn vrouw heeft hem verlaten, zijn moeder is onlangs overleden en zijn dochter plast iedere nacht in bed door al deze dramatische gebeurtenissen. Hij staat er helemaal alleen voor. De opvoeding voor zijn dochtertje valt hem zwaar in zijn eentje, maar ze is hem alles waard.
Als hij samen met zijn zus het appartement van zijn overleden moeder gaat opruimen om te kijken wie van de twee wat erft, merkt hij bij toeval het pistool van zijn vader op, verstopt in een boek dat speciaal voor dat doel gemaakt is. Hij besluit, tegen beter weten in, het pistool te houden en op een veilige plek te bewaren. Het pistool ligt er echter niet zo veilig als Julián dacht. Als een paar dagen later op de school van zijn dochtertje Alba de geliefde gymnastiekleraar wordt vermoord, stapelen de problemen voor Julián zich alleen maar meer op. De gymnastiekleraar is met zijn pistool vermoord, blijkt later nadat de plaatselijke recherche zich op de zaak heeft gestort. Julián schakelt de hulp in van privédetective Ricardo Cupido. Aan hem de taak uit te zoeken waar het pistool is en wie de moord heeft gepleegd…
Het bloed van engelen is een ouderwets, zuiver detective verhaal, goed verzorgd en met een stevige plot. Personages worden uitgebreid beschreven. Allen hebben ze hun eigen problemen en zorgen. Werk en privé lopen dwars door elkaar. Het is geen nieuwe romanbenadering, maar het maakt de karakters wel heel menselijk.
Het verhaal is enigszins langdradig en daardoor wat eentonig. Maar niet op een vervelende manier, daarvoor schrijft Fuentes te goed. De spanning is echter ver te zoeken.
Soms kan een politieroman uitgroeien tot een ware thriller. Dat is met Het bloed van engelen niet het geval. Er wordt degelijk speurwerk verricht en dat kost tijd. Net zoals in de realiteit het geval zou zijn. De lezer die zinderende spanning verwacht, komt bedrogen uit. Maar de liefhebber van een oerdegelijke detective zal volledig aan zijn/haar trekken komen.

Reacties op: Degelijke maar trage detectiveroman